3» 



8. Aphis Aceris F. Acer Pseudoplatanus. Toprozetten. 



9. Chermes Abietis Picea excelsa. Kegelgal(nieestal éénzijdig). De door- 

 Hrt. snede van een bij uitzondering, bijna 



regelmatige eindelingsche gal is getee- 

 kend in fig. 3/'. De Idadsporen zijn 

 naar hun leeftijd door getallen aange- 

 geven. De bladstand verschilt niet 

 veel van 1. Uit fig. 3(7 blijkt, dat 

 iedere kamer liegrensd wordt door 3 

 naalden, die met hare verbreede ge- 

 deelten vergroeid zijn. Fig. 3^ is de 

 lengte-doorsnede over het midden van 

 een kamer. Tusschen c en/ wijkt 

 bij het openspringen de kamerwand 

 uiteen, waarschijnlijk even als bij de 

 vruchtkegels door een lengtegroei van 

 het internodium I. Het vaatbundel- 

 verloop is in de verdikte naalden niet 

 veranderd. Zie ook de \erkl. der 

 figuren. 



10. Chermes strobi- 1'icea e.xcelsa. Altijd eindelingsche. meestal roód- 

 lobius KI tb. gekleurde kegelgal. 



( = C'. coccineus 

 Ka t z.) 



11. Chermes Laricis Larix europaea. W-roorzaakt soms kegelgallen aan de 

 Hrt. larix. 



C. Bladmhvoi iiiitigeii, dio met vergroeningen, asverlengingen en metaniorphosen 



gepaard gaan. 



1. Aphis Xylostei Lonicera Periclyme- \ oor de eigenschappen van deze en 



Schrk. num. de drie volgende gallen, zie de klasse- 



kentnerken. 



2. Aphis ameuticola Salix alba. Galvormingaan demannclijkebloem- 



K 1 1 b. katjes. 



3. Psylla (Trioza) X'alerianella dentata. 

 Neilreichii Fr f ld. 



4. Psylla ( Trioza ) \alerianella olitoria. 

 Fediae F r s t. 



5. jMonanthia (Tin- Ecliium vulgare. Misvormdcblüemloozeinflorescentie. 

 gis) Echii Schff. 



6. Livia Juncorum Juncus lamprocarpus. Bloeiwijsmisvornüng 

 Ltr. Juncus obtusifiorus. 



Groep 2. Gallen met centripetale ontwikkeling. De richting, waarin de hoofdas 

 der gal zich verlengt, is naar den bewoner gekeerd. De kegelgallen 

 van Chermes (pag. 39) vormen den overgang tot deze groep. 



