39 



I. Pachypappa vesi- 1'opuliis alba. 

 calis Koch. 



2. Brachyscelis pi- 

 leata Sc h ra der. 



3. Brachyscelis plia- 

 retrata Sc h rad. 



4. lirachyscelis du- 

 plex S c h r a d. 



5. Brachyscelis ovi- 

 cola S c h r a d. 



Aan bladstelen of jonge takjes. De 

 Populus nigra. opening der gal is een 3 — 5 hoekige 



Populus pyramidalis. ster. ( Fig. bij L a c. D u t h i e rs. An. 

 SC. n. 1853.) 



Deze4C0Cciden leven aan den Austra- 

 lischen boom Eucalyptus haema- 

 stoma. en veroorzaken aan de bladen 

 en takjes dimorplie gallen. De gallen 

 der g springen met een deksel open 

 en bevatten 1 insect. De Ó leven in 

 groot aantal in kleine boven open 

 bladbekertjes. 

 (Schrader te Sydney. \'erh. Zool. 

 Bot. Ges. Wien 1863, p. 189.) 

 De coccidegallen die levenslang écn 

 insect bevatten, vormen den overgang 

 tot de gallen met begrensden groei. 

 Familie 2. Gallen van Phytoptus'). l'Len in vele opzichten aan de vorige parallele 

 afdeeling. De kenmerken der gallen zijn standvastiger. De zeer groote 

 gelijkheid der bewoners van verschillende gallen heeft vooral de zoölogen 

 op 't vermoeden gebracht, <lat dezelfde diersoort aan verschillende plan- 

 ten verschillende producten zou oproepen. Dit is echter voorloopig 

 onbewezen en onwaarschijnlijk. (Siebold, Pagenstecher, Frauen- 

 feld.) D. .\. W. Fr. Thomas (Zeitschrift für die gesammten Natur- 

 wissenschaften 1872 i'. 193) heeft de ontwikkelingsgeschiedenis van de 

 gallen Ceratoiieon attenuatum Brenii oj» de bladen van Prunus Padus 

 voorkomende en van Cephaloneon hypocrateriforme Bremi. die oi) 

 Prunus domestica en spinosa wordt gevonden onderzocht, en overeen- 

 stemmend gevonden. De eerste aanleg van Gerat, atten. deed zich voor 

 als een doorschijnend vlekje in de epidermis van zeer jonge blaadjes. 

 Al spoedig vormt zich onder de zuigende .\cari een inzinking van het 

 dichte weefsel ; aan den rand van het groefje (dus daar waar de .\cari 

 niet zuigen) ontstaan Erinetn. Meestal zitten de bewoners op de 

 bovenzijde, en in dat geval geraakt van de zes cellagen. waaruit "t 

 blad bestaat, 't jjalissadeweefsel 't eerst in celdeeling. 



Groep I. Enkelvoudige gallen. Een enkel orgaan, blad of as, plaatselijk aange- 

 tast. De morphologische waarde der gal is. zoo er woekering optreedt, 

 die van een haar, een verzameling van haren of een emergentie al of 

 niet met haarvorming gepaard. 



') Belangrijkste literatuur. A. W. l''r. Thomas in Giebel's Zeitschrift für die ge- 

 sammten Naturwissenschaften 1869 Bd. 33, 1872 Bd. 39, 1874 Bd. 42, 1875 Bd. 46. Bot. Zeit. 

 l872pag.28i. Nov. Act. Ac. Leopold Caesar. Bd. 38. No. 2. — Door dezen schrijver is 

 ook de oudere literatuur uitvoerig behandeld. — Dr. F. Löw. Beitr. z. Naturg. der 

 Gallmilben. Abh. Z. B. Gesellsch. in Wien 1874 p. 3. Ueber Acarocecidien der Wiener 

 Gcgcnd. Abh. Z. B. G. in Wien 1874. pag. 495. Het werkje van v. Chatel : Dégats causés 

 aux végétaux par les Acarus. Caen (E. \'alin) 1875, kon ik niet verkrijgen. 



