41 



Reeks 2. De bladschijf verlaat het platte vlak niet dan plaatselijk. De woe- 

 keringen zijn nauwkeurig omschreven en van standvastige gedaante. 



Bijna uitsluitend aan boomen of heesters voorkomende gallen. 



Kunze en Schmidt (Mykologische Hefte Leipzig 1823) kenden 

 45 Erineën, Fee (Mémoire sur la groupe des Phyllériées Paris 1834) 

 ih 70- — Er is een Erineum bekend van Bombay aan Cinnamomum 

 nitidum, een ander uit Egypte aan Sycomoren (Frauenfeld geeft echter 

 op Aleurodes daarin tevindenX Lauruscanariensis draagt Erineum sepul- 

 tum Kunze. Zelfs aan de sneeuwgrens schijnt Salix herbacea een Phy- 

 toptusgal te dragen. Geologisch schijnen zij ook reeds lang te bestaan, 

 een tertiaire Passiflora toch, was hoogst waarschijnlijk reeds door een 

 Phytoptus bewoond. (Deze bijzonderheden heb ik ontleend aan Thomas.) 

 — Het volgend zeer onvolledig overzicht bevat vooral die vormen, welke 

 opzettelijk op het voorkomen van Phytoptus daarin zijn onderzocht, 

 maar ook andere vormen, die door hun gedaante uitmunten (kleine 

 blaasjes, die door een fijne opening met de buitenlucht in verband staan: 

 Cephaloneon Bremi; of kleine holle hoorntjes, die in hetzelfde geval 

 verkeercn ; Ceratoneon Bremi. enz.) of door hun algemeenheid. Een 

 goede rangschikking kan ik niet geven, ik laat ze volgen naar de planten- 

 geslachten. 



I. Tilia. I. Aan T. grandifolia en mogelijk aan Carpinus en Fagus : Erineum 



bifrons Lep., bewoond door [Malotrichus Tiliae .\m.]. 



2. Aan T. parvifolia: Phyllerium tiliaceum Pers, kleine geelachtige 

 harige zoden op de vlakke bladschijven. 



3. T. grandifolia. Bovenstandige P3rineumblaasjes met secundaire 

 uitstulpingen, die met de inwendige holte correspondeeren. 



4. T. grandifolia. Plaatselijke korte omkrullingen van den rand der 

 schutbladen die sterk verdikt en behaard zijn. 



5. T. grandifolia. Dikwandige, halfbolvormige ook onder uitpuilende, 

 bovenstandige, door een tusschenschot onvolledig verdeelde, met 

 3 cellige erineën inwendig begroeide bladgallen (F. Löw). 



6. T. grandifolia en argentea: Ceratoneon extensum Bremi [Phy- 

 toptus Tiliarum Pagenst.] »galles en clou« van Réaumur. 

 Bovenstandige roode, inwendig Erineum dragende bladzakjes 

 Vaak vindt men er een hospiteerende Cecidomyia in'). 



II. Acer. I. Aan A. campestre; Erineum purpurascens Gart en Er nervo- 



philum. 



2. .\an A. Pseudoplatanus. Erin. Acerinum Pers en Phyllerium 

 Pseudoplatani. Erin. platanoideum komt voor op Acer platanoides. 



3, Op de bladen van Acer campestre staat dikwijls een bolvormig 

 galletje door een fijne opening onder geopend; het is Cepha- 

 loneon Myriadeum Bremi =Xyloma ferruginea Schulz, be- 

 woond door [Bursifex Aceris Am.]. 



•) Het werkje van Turpin. Sur Ie développement des galles corniculées de la 

 feuille du Tilleul de Hollande, Paris 1833, is uit den handel en mij onbekend. 



