46 



dringt waarschijnlijk vooreerst het 9 naar binnen, dat tusschen de 

 cellen eieren legt. De jonge dieren verlaten de gal in den zomer als 

 zij verdroogt en brnin wordt. — 



1. Tilia grandifolia. — .Vcarotalpa Tilic .\ m. Ken veelkamerige schorswoe- 



kering. 



2. Populus tremula en pyramidalis. — | Batoneus Populi Kirchn.| Groote veel- 

 kamerige builen aan den voet van waterloten. Gelijken (soms?) op bedeguars. 

 (A. Muller, Gard. Chronicle 1871, p. 1227). Rudow ( Pflanzengallen 1. c.) 

 vond er een galmuglarve in, die hij voor de oorzaak hield. 



3. Prunus domestica. — |Cecydoptes Pruni .\m.) Kleine uitwendig zichtbare 

 roode galletjes aan de litteekens der knopschubben. 



4. Populus tremula. — | Heliaczeus Populi Kirchn.| Kleine met wratjes bezette 

 bladstcelgallen. 



5. Pinus sylvestris. — Veelkamerige parenchymwoekeringen van erwt- tot boon- 

 grootte aan zwakke loten (»Knotensucht der Kiefer' Hartig.) 



6. Pyrus communis, Malus, Sorbus Aria, Aucuparia, torminalis, Cotoneaster vul- 

 garis. — 1 Typhlodromus Pyri, Mali A m. | Roode verdikte vlekken in de 

 bladen, .\cariasis der pitvruchten. 



KLASSK II. Gallen mei begreititlen groei. De gallen hebben langer of korter tijd 

 vóór dat de larve volwassen is, opgehouden met te groeien. ( Mogelijk 

 kan paedogenetische voortplanting hierin wijziging brengen). De eerste 

 ontwikkeling van itl de gallen dezer afdeeling gaat van een celgroep uit. 

 De invloed van de gal op de omgeving is meestal zwak, en uit zich 

 bijv. door kleurverandering. De roode vlekken rondom de mijngallen 

 van Cecidomyia in de bladen van Hieracium, Sonchus e. a. planten zijn 

 welbekend. Een ander voorbeeld zijn de heldergele papulae op de 

 bladen van Spiraea Ulmaria (Betuwe) door een onbeschreven galmugjc 

 veroorzaakt. Bij de samengestelde mantelgallen, waar de as alleen pri- 

 mair wordt aangetast, ondergaan de bladachtige aanhangsels soms eigen- 

 aardige wijzigingen. In de wilgerozen (van Cecidomyia rosaria) b. v. is 

 de \ bladstand gewijzigd, maar in de hoofdreeks gebleven, er is een 

 geweldige bladvermeerdering ingetreden, de steunbladvorming onder- 

 drukt, de internodien alleen in de breedte ontwikkeld evenals in de 

 hoofdjes der Compositae, de laagste bladen sterk verbreed hun middel- 

 nerven veelal onduidelijk, de hoogste bladen die de larf omgeven spits 

 driehoekig. In de terminale knopgal van Andricus gemmae aan den 

 eik, heeft iets dergelijks plaats (fig. 6), de knop bestemd om zich eerst 

 in het volgend jaar te ontwikkelen, wordt tot buitengewone werkzaam- 

 heid aangespoord onder gelijksoortige uitingen als bij de wilgerozen. 



ORDE I. Larfgallen ' ). De larve zelve, de bewoner der gal, is de eenige oorzaak 

 der woekering. Zij zondert gedurende zeker tijdperk van haar leven de 



') Sedert de voorkorten tijd verschenen Synopsis Cecidomyidarum van J. von Berge n- 

 stanim en P. Löw (\\'ien 1876), reken ik mij ontheven van nader in te gaan op de 

 zeer uitvoerige literatuur der Diptcrumgallen. — \'oor de gallen der Coleoptera en 

 Lepidoptera raadplege men J. H. Kal t on bac h. Die Pflanzcnfeindc. Stuttgart 1876. 



