49 



13- Cecidomyia Car- Carpinus Betulus. 



pini F. L ö w. 

 14. Cecidomyia Pruiii Prunus spinosa. 



K 1 1 b. 



Verdikte middenrib en zijnerven met 

 bladbuiging. Vele larven. 

 De verdikte middenrib begrenst een 

 plaatselijke bladplooi. Vele larven. 



De beide laatste gallen (een overeenkomstige is van Fagus be- 

 kend) vormen den overgang tot Reeks 2. 



Reeks 2. Kegel- of bolvormige gallen, die door een plaatselijke verheffing of 

 uitzakking der bladzelfstandigheid tot stand komen. Hun holte staat 

 dus in verband met de buitenlucht door een kanaal, dat óf zoo wijd 

 is, dat de gal slechts een zwakke uitpuiling der bladvlakte vormt, of 

 zoo nauw, dat 't licht over 't hoofd kan gezien worden (zoo bijv. in 

 de afbeelding der gal van Cec. Fagi bij M a I p i g h i 1. c. p. 1 16, fig. 21 ). 

 De laatstgenoemde gallen zijn anatomisch hoog gedifferentieerd ; (zie 

 boven pag. 49.) 



Het afvallen der gallen met de larven er in is een gewoon ver- 

 schijnsel ; de larven overwinteren dan gewoonlijk in de gal ; tot zulke 

 afvallende gallen behoort 't lindegalletje, dat Frauenfeld beschrijft 

 ( Verh. Zool. Bot. Gesellsch. z. Wien, 1865. Zool. Miscellen V, p. 535) en 

 afbeeldt. 



De klokvormige gallen op de bladen van Papaver somniferum die 

 Malpighi heeft gezien (1. c. fig. 12) schijnen na hem niet meer ge- 

 vonden te zijn. — Ofschoon het mugje onbekend is, noem ik nog 

 de bladgal van de Plumbaginee Limoniastrum als de eenige galvor- 

 niing uit de orde der Primulinen. 



1. Cecidomyia Réau- 

 muri Ere mi. 



2. Cecidomyia folio- 

 rum L w. 



3. Cecidomyia tubi- 

 fex B c h é . 



4. Cecidomyia bur- 

 saria Brem. 



5. Cecidomyia ca- 

 preae Winn. 



6. Cecidomyia sub- 

 ulifex Mayr. 



7. Cecidomyia Urti- 

 cae Pe rri s. 



8. Cecidomyia tre- 

 niulae Winn. 



9. Cecidomyia grisei- 

 coUis Meig. 



Viburnum Lantana. 

 Artemisia vulgaris. 

 Artemisia vulgaris. 

 Glechoma hederacea. 



Salixcaprea en aurita. 

 Quercus cerris. 

 Urtica dioica. 

 Populus tremula. 



.\esculns Hipi)ocasta- 

 num. 



Kleine bladblaasjes ( ?). 



Kleine bladblaasjes (?). 



Kokervormige bladgallen. 



Tweezijdig verheven dikke blad- 

 zakjes. De gal valt af en laat een 

 gat in 't blad achter. 

 Onderstandige kleine harde blad- 

 gallen. 

 Een puntige kegelgal. Mugonbekend. 



Onderstandige witte gal vooral nabij 



de hoofdnerven (fig. 11). 



Vier verschillende vormenvan ronde 



witte of roodachtige zijdelings of 



onder openspringende gallen. 



10 — 12 onderstandige erwtvormigc 



ronde bladgallen. 



M. W. Beijerinck, Verzamelde Geschriften; Eerste Deel. 



