53 



20. Cecidomyia Mille- Achillea Millefolium. Glimmend groene of violette gallen, 

 folii L\v. die bij voorkeur in de oksels der 



bladen staan (fig. 13 a en /'), soms 

 echter veel hooger aan de internodiën. 

 Men vindt de gallen het meeste onder 

 of nabij den grond. Zeer algemeen 

 komen zij voor op de wallen rondom 

 * Enkhuizen, in de Over-Betuwe vond 



ik ze zeldzamer; bij Utrecht op de 

 wallen van 't Biltschc fort zijn zij 

 eveneens zeldzaam. Wanneer deze 

 gallen rijp zijn, springen zij met 4 of 

 5 kleppen (zelden meer) open, die op 

 de binnenvlakte dicht behaard zijn. 

 Dit is noodzakelijk, daar evenals bij 

 Cec. Ulmariae, de natuurlijke ope- 

 ning te nauw is voor het volwassen 

 insect. (Zie de figuren bij F. Löw.. 

 Beitrage zur Kenntniss der Gall- 

 mücken. \'crh. d. Zool. Bot. Gesellsch. 

 z. Wien, 1874, p. U3, verder de ver- 

 klaring van fig. 13.) — Over de mor- 

 phologische waarde, bestaan ver- 

 schillende opvattingen. 



Frauenfeld heeft een geheel 

 gelijksoortig gebouwde gal, aan een 

 .\chillea op 't schiereiland van den 

 Sinai (\'erh. Zool. Bot. Ges. Wien 

 1859) gevonden, die in één geval de 

 plaats in nam van een bladslip. — 

 Ik vond bij eenige gallen twee kleine 

 spitsen nabij de opening der gal en 

 een daarmede in verband staande 

 symmetrieke plaatsing der zwakke 

 vaatbundels. Om deze redenen ben 

 ik er niet zeker van of ik deze gal 

 hier op haar juiste plaats heb aange- 

 voerd. Dezelfde twijfel bestaat om- 

 trent een door Bremi beschreven 

 gal op Hypericum humifusum en 

 perforatum die op de Achillea-gal 

 veel gelijkt (niet de onder N". 4 

 genoemde), en omtrent de onder 

 N°. 18 opgevoerde vorm. 



Ik behoef er nauwelijks op te 

 wijzen, dat deze gallen met Galii 



