6i 



Wat Lepidoptera betreft, schijnt er slechts eene onbeschreven soort te zijn, 

 die de hier bedoelde levenswijs bezit; zij leeft in de vruchtbeginsels van Polygonuni 

 aviculare en vervormt die tot hoorntjcs die buiten de bloemen uitsteken'). 



Groep 2. De larfkanier is aanvankelijk zoo klein, dat het den schijn heeft alsof 

 het ei binnen in het weefsel werd gelegd. Een vorming van dik- 

 wandig parenchym rondom de larfkanier heeft hier nooit plaats (»gallen 

 zonder begrensden kamerwand« Frauenfeld). Van een eigenlijk 

 voedingsparenchym, zooals dit bij de mantelgallen boven is beschreven 

 en ook bij Cynipsgallen voorkomt, is hier niets aanwezig. Wel zijn 

 deze gallen breed aangehecht, maar nooit aan alle zijden door normaal 

 weefsel ingesloten (»galles externes* Lacaze Duthiers). Bij de 

 hoogste vormen treden alle weefselsystemen, pleroom, peribleem en der- 

 matogeen samen, tot vorming der woekering. Ook hier nemen de pa- 

 renchymweefsels van het pleroom ( fig. 9) de eerste plaats in. 



Reeks 



Echte gesloten gallen der Diptera*). Tot deze reeks behoort de merk- 

 waardige gesloten Cecidomyiagal van Selaginella pentagona Spring''). 

 De spilvormige gallen zijn door een kort vast steekje, zonder regelmaat, 

 aan de onderzijde der stengels bevestigd. Door 't steekje treden twee 

 vaatbundels in den gal wand, om, zich vertakkend, in de 6 rijig ge- 

 stelde bladen te treden, die op de eenigszins vooruitspringende ribben 

 der gal in drietallige kransen staan. Aan den top der gal ligt een 

 driezijdige topcel. Aan volwassen gallen is het kanaal, waardoor de 

 larf naar binnen drong, — Strasburger zegt dat "t door de legboor 

 is ontstaan, — nog zichtbaar maar dichtgegroeid. De larfkamer is 

 langwerpig. 



1. Cecidomyia inclusa 

 Frfld. 



2. Cecidomyia Phrag- 

 niitis Giraud. 



3. Cecidomyia Poae 

 Bosc. 



= graminicola 

 KI tb. 



Phragmites comnuuiis. Breedaangehechte gerstkorrel vor- 

 mige gallen, die harde verhevenheden 

 vormen biiiiuii in de stengelholte. 



Phragmites communis. Kleine uitwendige galletjes. 



Poa nemoralis, 

 Milium efifusum. 



Met vlokken ( ?) begroeide sterk 

 gezwollen stengelknoopen. Hof- 

 meister (Handbuch I pag. 635) 

 geeft op dat de larve leeft buiten aan 

 de gal, tusschen de wortelvormige 

 aanhangsels, hetgeen een dwaling 

 moet wezen. ( Valot. Kw. se. nat. 1832, 

 T. XXVI, p. 263.) 



') Frauenfeld. Zool. Miscellen. Verh. Z. B. Ges. in Wien 1869, pag. 31. 



-) Aan de de wijnstokken van N. Amerika komen de meest gecompliceerde vormen 

 dezer groep voor. (Packard. Guide to the study of insects. 3d. Ed. Salem 1872, 

 pag. 378.) 



') Strasburger, Ueber Lycopodiaceen. Bot. Zeit. 1873, pag. 105. 



