69 



(Reeds Mayr') toonde aan, dat gallen van Aphilothrix radicis op vochtig zand 

 gebracht, een zeker autonoom leven voeren en zich kunnen vergrooten ; ik heb 

 ditzeflde ook aan eenige andere gallen geconstateerd. Zoo vindt men midden in 

 den winter de lensgalletjes van Nuroterus nuniismatus, met larven nog daarin. 

 geheel frisch en gezond onder de eikeboomen ; zij zijn niet meer met de bladen 

 in verband.) 



Dat deze resultaten in overeenstemming zijn met wat men weet van de han- 

 delswaarde der gewone galappels, is duidelijk, aan die, welke nog niet met vlucht- 

 gaten doorboord zijn, wordt de hoogste waarde toegekend. 



Van anderen aard is de gevolgtrekking, waartoe de vergelijking van N°. IV 

 met de overige opgaven aanleiding geeft. Daaruit blijkt nl., dat de larf in staat 

 is zekeren invloed op den aard der gal uit te oefenen. Dat echter deze invloed 

 geen hoofdrol speelt bij de vorming der gallen in "t algemeen volgt uit de beschou- 

 wing van 34 b, c. Een parasietenei neemt de plaat in van den legitiemen bewo- 

 ner, die reeds in eitoestand ten gronde ging. Het is duidelijk dat zulk één ei niet 

 als de oorzaak der woekering mag worden beschouwd; de puntjes op de eischaal 

 verhinderen een nieuwe aanraking met de omgevende cellen. Toch zijn de gallen 

 tamelijk normaal. 



II. E d. Prillieu.x heeft korten tijd geleden") onderzoekingen medege- 

 deeld over de ontwikkeling der gallen van Spathegaster vesicatri-x (PI. i6, fig. i — 8), 

 Spath. baccarum (PI. |6, fig. 8 — lo, PI. 17) en Andricus curvator PI. 18, alle aan 

 de bladen van Quercus pedunculata in 't voorjaar te vinden. 



Daar bij de vorming dezer gallen al de drie weefselsystemen van het blad 

 zijn betrokken, zijn zij niet voldoende om een inzicht te verkrijgen in de wijze, 

 waarop de gallen in 't algemeen ontstaan, zooals Pril Ie ux dit meent (1. c. \i. 114). 

 Zijn belangrijkste resultaten zijn: i. Men moet wel onderscheiden het gevolg 

 der mechanische verwonding, die tot de vorming van een cicatrisatieweefsel leidt, 

 op dezelfde wijze als dit na iedere beschadiging, hoe ook aangebracht, zou geschie- 

 den. — van de celdeelingen die intreden door de specifieke irritatie, welke de 

 afzetting van het ei vergezelt en die waarschijnlijk ontstaat door een droppel, 

 welken het insekt in de wond stort. 2. Door deze irritatie ontstaan celhyper- 

 trophieijn en celdeelingen rondom de wond en <laardoor een soort van urmeristeem 

 der gal. 3. In de directe nabijheid van het ei ontstaat een «voedingsweefsel* 

 voor de larve, gevuld met stikstofhoudende bestanddeelen, de buitenste lagen 

 daarvan kunnen nog amylum bevatten, dat in olie verandert, waarmede de larf 

 zich voedt. (Dit verschijnsel werd reeds door Lacaze Duthiers in 1853 vermeld.) 



De tweede gevolgtrekking is in overeenstemming met mijn bovengenoemde 

 waarneming van een grenslaag; ik moet echter opmerken, dat juist de door 

 Prilleux bestudeerde soorten minder geschikt zijn, om dit feit te constateeren, 

 zooals mij uit een in Mei 1876 uitgevoerd onderzoek van de gallen van Spathe- 

 gaster baccarum is gebleken. 



De allereerste sporen der kleine gallen van Spatheg. vesicatri.x beschrijft 

 Prillieux als matte vlekjes op de zeer jonge blaadjes. Dr. Thomas, die de 



') -Sitz. ber. d. Zool. Bot. Gesellsch. in VVien. 2 Dec. 1874. p.37. 

 -) Kn. d. SC. natur. Botan. 1876, p. 113. PI. 16, 17, 18. 



