73 



geldt onveranderd voor Cynips tinctoria. — - De volgende gallen behooren naar 

 hunnen oorsprong en morphologische waarde met de beide zooeven beschouwde 

 vormen in ééne groep geplaatst te worden : Cynips glutinosa, polycera. caliciformis. 

 amblycera, galeata, lignicola en Aries (van eenige andere soorten vermoed ik het, 

 maar ik had geen toereikend materiaal voor de onderzoeking) en er is geen twijfel 

 aan of zij behooren ook naar hunne genese met Cynips tinctoria en KoUari in 

 het 4' geval te huis. 



Groot is de verwantschaj) dezer gallen tot de terminale knopgallen. Het meest 

 bekend is Aphilothrix gemmae, die in den hoogen zomer de schoone geschubde 

 op hopkegels gelijkende gallen vormt (fig. 6). Het insect weet het groeipunt te 

 treffen, waarop zich het volkomen op een eikeltje gelijkend galletje vormt, de 

 bladvorming is eene abnormale geworden en de as verbreedt zich sterker dan zij 

 zich verlengt. De gallen van Aphilothrix globuli, callidoma, (fig. 36) glandulae en 

 solitaria zijn nauw met gemmae verwant, maar de wijziging in de knopschubben 

 en den thorus is gering of niet waarneembaar. De merkwaardige, op rood ge- 

 kleurde sneeuwbessen gelijkende, gallen van Trigonaspis megaptera, die in Mei 

 aan den voet van eikestammen op de schors gevonden worden, ontwikkelen zich 

 uit adventief-knoppen. 



De hier opgegeven kenmerken, met nog eenige andere meer voor de hand 

 liggende,*zijn toereikend om de hoofdafdeelingen der Cynii)sgallen te omschrijven. 

 Ofschoon de beschouwde gallen alle in Europa voorkomen, meen ik toch, dat 

 de N. Amerikaansche wormen hiervan niet uitgesloten zijn, want uit de beschrij- 

 vingen, die Osten Sacken ') van de 42 in 1865 bekende typen uit dat werelddeel 

 geeft, blijkt mij voldoende, dat zij ongedwongen met de Europesche kunnen ver- 

 geleken worden; volgens Czech -) zijn er zelfs eenige identiek daarmede. 



."Ms korte recapitulatie, tevens uitbreiding, van het over de Cynipsgallen 

 medegedeelde, diene het volgende overzicht'). 



1. Aan den opbouw der gal nemen Fleroom, Peribleem en Dermatogeen 

 hoezeer ook ongelijkmatig, alle deel. 



A. De eieren worden gelegd in organen, wier celdeelingen nog in vollen 

 gang zijn. De morphologische waarde der gal wordt daardoor die van 

 een geheel orgaan of een deel daarvan. 



al .\ndricus Schlechtendali staat op de plaats van een meeldraad, Spathe- 

 gaster glandiformis op die van een vruchtbeginsel. Andricus grossu- 

 lariae vervangt een geheele bloem van den eik, in 't geval van Andr. 

 crispator neemt een geheele verzameling van gallen de plaats in van 

 een blad of bladlob. 



(Zie verder fig. 28, 29, 30, 32, 33. 34. zij zijn alle Voorjaarsgallen.) 



') R. Osten Sacken Contributions to the natural bist. of the Cynipidae etc. Proc. 

 cntoni. sec. of Philadelphia, T. IV, pag. 331, 1865. 



') Bot. Zeit. 1875, p. 322. 



*) Dat ik hier niet in een gedetailleerde opgave en beschrijving treed der Duitsche 

 vormen, is voornamelijk, omdat dit reeds op voldoende wijze is geschied in de (pag. 22) 

 geciteerde werkjes van G. Mayr. 



