28/ 



De bladscheeden zijn zeer kort gebleven en sterk verdikt, hier en daar zijn zij 

 bezet met kleine puistachtige gezwelletjes op hun buiten oppervlakte. Dikwijls 

 kunnen de jonge bladen ten gevolge van den onregelmatigen groei der oudere 

 bladscheeden niet goed naar buiten komen, hun toppen worden door deze 

 oudere bladscheeden vastgeklemd, en, in plaats van een sierlijk kegelvormig blaadje, 

 ziet men een onregelmatig propje uit den hoofdknop van het plantje voor den 

 dag komen. Nadat het jonge plantje dit kwijnende leven gedurende enkele 

 weken heeft voortgezet gaat het gewoonlijk dood. Het verrot daarna zeer 

 spoedig, veel spoediger dan de planten, die door eenige andere oorzaak dan kroef- 

 ziekte zijn afgestorven. Sommige plantjes herstellen zich echter van de ziekte 

 en dan kunnen daaruit zelfs geheel of bijna geheel normale uienbollen groeien ; 

 meestal zijn de van kroefziekte herstelde en verder doorgegroeide ajuinplanten 

 echter plaatselijk sterk beschadigd, en zonder handelswaarde. Uit dit een en 

 ander volgt dat de later aangroeiende deelen van de bol niet noodzakelijk door 

 de oudere zieke deelen besmet behoeven te worden, dat de ziekte dus een 

 plaatselijke is, en niet in de uienkiemen zelve gezocht moet worden maar van 

 buiten komt. 



In fig. Inziet men een kroefziek plantje in uiterst jongen toestand afge- 

 beeld ; de boven beschreven ziekteverschijnselen vallen vooral duidelijk in 't oog, 

 wanneer men het zieke plantje met het daarnaast afgebeeld gezonde vergelijkt. 

 Bijzonder opvallend is de geringe lengte der zaadlobscheede (ss), en het is als 

 of de natuur in de dikte heeft aangevuld wat in de lengte ontbreekt. De hoofd- 

 wortel {/iw) en de eerste bijwortel (ów) zijn nauwelijks verdikt, maar toch 

 ongetwijfeld een weinig, en iets korter dan zij in gezonden toestand zouden 

 wezen. 



Maakt men een dwarsdoorsnede van de zieke deelen der plant, dan vindt 

 men dat zich, in het bijzonder in de bladen, een zeer groot aantal uiterst fijne 

 levende wormpjes van verschillende lengte, uiterlijk i'/* millimeter lang, gewoonlijk 

 wat korter, bevinden. Hierbij moet evenwel worden opgemerkt, dat de wormpjes 

 in vele gevallen de reeds ziek geworden planten, om onbekende redenen, kunnen 

 hebben verlaten. Waren de planten, op het oogenblik dat deze emigratie plaats 

 heeft, reeds hevig door de ziekte aangetast, dan gaan zij toch onder de gewone 

 verschijnselen te gronde; waren zij echter nog betrekkelijk krachtig, dan kunnen 

 zij zich, nadat de wormpjes zijn uitgetreden, langzamerhand, meer of minder 

 volkomen, herstellen. Van zulke herstelde planten werd reeds boven gewag ge- 

 maakt. 



Deze wormpjes zijn boven allen twijfel de ware oorzaak der kroefziekte; 

 de talrijke zieke plantjes, welke ik onderzocht heb, gaven mij te dien opzichte 

 volkomen zekerheid, daar de aanwezigheid der wormpjes in zulke planten óf 

 onmiddelijk kon worden aangetoond, óf, indien de wormpjes of hun eieren niet 

 meer direct zichtbaar waren, de meest ondubbelzinnige blijken hunner vroegere 

 tegenwoordigheid in 't oog liepen. Na met mijn collega. Dr. J. Ritzema Bos. 

 over de natuur dezer wormpjes te hebben beraadslaagd, en daardoor tot het 

 besluit te zijn gekomen, dat zij tot dusver nog niet zijn beschreven, beschouw 

 ik deze soort als nieuw voor de wetenschap, en heb daaraan, zooals reeds boven 

 is aangestipt, den naam van Uienaaltje (Tylenchus allii m.) gegeven. Het is zeker 



