290 



een geheel overeenkomstig organisme, — het bietenaaltje (Heterodera schachtii) — 

 aangetast, en aangaande dit dier, zijn vooral door Julius Kühn ') te Halle zeer 

 uitvoerige en belangrijke onderzoekingen in 't werk gesteld. De resultaten daar- 

 van kunnen ook op het uienaaltje worden toegepast. 



Van de talrijke middelen die Kühn tegen het bietenaaltje in toepassing bracht, 

 wensch ik een tweetal hier te noemen, één daarvan verdient uit een practisch 

 oogpunt ten volle de aandacht der landbouwers. Vooreerst heeft Kühn beproefd 

 door het verhitten van den grond, alle levende organismen, die daarin voorkomen, 

 te dooden ; daartoe worden in het besmette land groeven gemaakt, deze met 

 brandstof gevuld, met een dunne laag aarde overdekt in brand gestoken. In onze 

 natte kleigronden zou de warmte echter niet ver doordringen, en zeker zou het 

 middel om allerlei redenen veel te koostbaar zijn. 



Van geheel anderen aard een zeer zeker bij goed overleg met gewenscht 

 succes uitvoerbaar, is de toepassing van zoogenoemde »vangplanten«, dat wil 

 zeggen van planten waarin de schadelijke organismen zich verzamelen en die 

 daarna verwijderd en vernietigd worden. 



Kühn bevond dat vooral de verschillende soorten van kool en de boekweit 

 door het bietenaaltje bijzonder worden gezocht. Hij zaaide daarom van één tot 

 driemaal in den zelfden zomer kool of boekweit op het bietenzieke land, en liet 

 de kleine plantjes, zoodra zij flink begonnen op te schieten, — ongeveer vijf weken 

 na het zaaien, — alle uitgraven of hakken, daarbij zooveel mogelijk de kluiten 

 aan de wortels latende. Deze plantjes werden nu op een hoop gelegd om te ver- 

 rotten, wanneer dit was geschied liet hij de geheele hoop verdrogen en dan ver- 

 branden. Het wieden der vangplaiiten moet noodzakelijk op den Juislen tijd geschieden, 

 anders steil men zich aan het geraar bloot dat de aaltjes de Tan^planien weder verlaten 

 en zoodoende in den grond in getalsterkte zoiiden toenemen. 



Wat nu de kroefziekte betreft moet ik opmerken, dat mikroskopische onder- 

 zoeking van de onkruiden die op uienziek land groeien, wellicht zoude leeren, 

 dat het uienaaltje ook aan andere planten kan leven ; zulke onkruiden zouden 

 dan als vangplanten in aanmerking kunnen komen. Het is echter duidelijk dat 

 alleen een geduldig onderzoek in loco, omtrent dit punt zekerheid zou kunnen 

 verschaffen. 



Eén »vangplant« van het uienaaltje is echter welbekend, en dat is de uien- 

 plant zelve, — ik stel mij dientengevolge voor, dat het mogelijk en practisch uit- 

 voerbaar moet zijn, daarmede »uienziek« land weder gezond te maken. 



Mocht iemand die deze regels leest, worden aangemoedigd de proef te nemen, 

 dan zou ik aanraden op den gewonen zaaitijd uien te zaaien, maar dubbel zooveel 

 zaaizaad te gebruiken als op gezond land noodig is. Zoodra zich de kroefziekte 

 in de plantjes duidelijk begint te vertoonen, hetgeen volgens mijn ervaring in 

 de derde, vierde of vijfde week na het zaaien het geval kan zijn, moet het uit- 

 wieden der overtollige planten beginnen. Nadrukkelijk wijs ik er echter op, dat 

 ik het juiste oogenblik wanneer dit wieden moet geschieden, uit mijnt onderzoe- 

 king niet afleiden kan, — dit is blijkbaar het moeielijke punt. — Gemiddeld moet 



') Die Ergebnisse der Versuche zur Ermittelung der Ursache der Rübenmüdigkeit 

 und zur Erforschung der Natur der Nematoden, Dresden 1881. Die Wirksamkeit der 

 Nematoden-Fangpflanzen. Dresden 1882 (boekhandel van G. Schönfeld). 



