309 



Het is niet gemakkelijk om zulke gevallen met zekerheid te onderscheiden van 

 de sympodiën die bij niet symmetrieke splijting door vertakking uit de hoogste 

 bladoksels van het zwakkere deel ontstaan: langen tijd geloofde ik dat een der 

 twee takken van de in tweeen verdeelde stengels steeds zulk een sympodium 

 was, maar ten slotte gelukte het mij door een opmerkzame beschouwing van 

 den bladstand boven het ontmoetingspunt der twee takken, allen twijfel aangaande 

 de juistheid van het genoemde feit weg te nemen. 



Dat ook de vegetatiepunten van boomknoppen zich onder zekere omstandig- 

 heden op overeenkomstige wijze kunnen gedragen, was reeds in het begin dezer 

 eeuw, in 1805, proefondervindelijk aangetoond, namelijk bij de pogingen die men 

 aanwendde om de twee helften van tot verschillende boomsoorten behoorende, 

 overlangs doormidden gesneden knoppen, met elkander te doen vergroeien. In de 

 4° verhandeling van Thouin') vindt men dienaangaande het volgende onder 

 het opschrift »Greffe du Muséum* medegedeeld: »Couper les gemma terminaux de 

 deux jeunes arbres en deux parties égales : rapprocher exactement les plaies, de maniere 

 que les deux demi-gemma n'en forment qu'un, appartenant a deux arbres. 



En faisant cette grefïe, on voulait savoir si les deux demigemma se réuni- 

 raient et ne donneraient naissance qu'a un seul bourgeon: ils se sent tres bien 

 soudes; mais toujours chacun d'eux a produit une tige-).« De figuur, welke 

 Thouin daarbij geeft, laat geen onzekerheid over ten aanzien van de meening 

 dezer, trouwens reeds op zich zelf duidelijke, bewoordingen, maar men verkrijgt 

 daarbij niet de volle overtuiging, dat juist de helft, en niet iets meer dan de helft 

 van de knop, bij de proeven van Thouin en bij die van zijn voorgangers heeft 

 dienst gedaan. Naar hetgeen ik echter aan mijn koolplanten gezien heb ben ik 

 overtuigd, dat de voorstelling, welke Thouin zich van het resultaat zijner proef 

 blijkbaar gemaakt heft, in zoover juist is, dat werkelijk een half vegetatiepunt 

 €en geheelen tak kan voortbrengen. 



S\>mmetriscfie splijting van litt vegetatiepunt van rvoiteh. Dwars afgesneden vegetatie- 

 punten van wortels en stengels. In den laatsten tijd heb ik eenige waarnemingen met 

 betrekking tot het herstellingsvermogen van de wortelspitsen van Phaseolus 

 multiflorus gedaan. De kiemwortels van ontkiemde boonen werden meet een 

 scheermes tot op verschillende diepte gespleten. De aldus behandelde kiemplanten 

 werden met spelden aan kurken gestoken, die tegen den wand van grote gewone 

 glascylinders gelakt waren; de lucht in deze cylinders werd vochtig gehouden 

 door daarin wat water de gieten. Na weinig dagen, en zonder verdere voorzorgen 

 begon de regeneratie. De twee helften der juist volgens het midden doorgesneden 

 worteltoppen, zijn tot twe normale wortels uitgegroeid, wier centrale vaatbundels 

 even als die van het niet gespleten deel van den wortel, door een mantel van 

 normaal schorsparenchym was ingesloten. Gedurende de regeneratie kwamen de 

 twee helften eerst naar elkander toe tengevolge van een sterkeren lengtegroei 

 nabij de onbeschadigde oppervlakte dan nabij de wondvlakte. Later groeiden de 

 toppen zelfs verticaal naar boven en het duurde lang eer de twee nieuwgevormde 



') A. Thouin, Monographie des grefïes, in-4°, Paris 1821, pag. 22. 



-) Dat de twee ongelijksoortige helften ook zeer goed na met elkander vergroeid 

 te zijn, zich gezamenlijk tot één enkelen tak kunnen ontwikkelen, is door Meehan 

 voor ahornknoppen, door Saint Simon en Dar win voor hyacinthenbollen bewezen. 



