310 



vegetatiepunten de normale gevoeligheid voor de zwaartekracht hadden verkregen. 

 MJkroskopische onderzoeking leerde, — dat de regeneratie in de onmiddellijke 

 nabijheid van het vegetatiepunt uit alle weefsels had plaats gevonden, — op ge- 

 ringen afstand van daar, n. 1. aan de andere zijde van den streek van den snelsten 

 lengtegroei, uit den procambiumcylinder alléén, — nog verder van het vegetatie- 

 punt verwijderd, was nog slechts callus vorming te constateeren. 



Ook Prantl en Sachs hebben gespleten worteltoppen tot twee wortels zien 

 uitgroeien. Prantl') beschrijft nauwkeurig op welke wijze de verschillende ver- 

 wonde weefsels van gespleten wortelspitsen van Zea mais zich bij de regeneratie 

 gedragen. Hij heeft bovendien vastgesteld, dat geheel verwijderde vegetatiepunten 

 dezer plant weder kunnen aangroeien: heeft het afsnijden plaats gehad tusschen 

 den streek van snelsten lengtegroei en 't wortelkapje, dan zijn bij deze regeneratie 

 alle beschadigde weefsels betrokken, is de liwarssnede wel door den groeienden 

 top gebracht maar achter de plaats waar die groeihet snelst is, dan geschiedt de 

 regeneratie uitsluitend uit het jeugdige weefsel van den centralen vaatbundel 

 (procambiale regeneratie). Is de geheele voortgroeiende worteltop afgesneden, dan 

 heeft er nog wel callusvorming maar geen regeneratie van het vegetatiepunt meer 

 plaats, — zij wortels die dan in de nabijheid van de wondvlakte uit het peri- 

 cambium ontstaan, vervangen de wortelspits. Dit stemt blijkbaar geheel overeen 

 met wat ik zooeven mededeelde aangaande de regeneratie van de wortels van 

 Phaseolus multiflorus. 



Wat de gevolgen zijn van het dwars afsnijden van stengel vegetatiepunten is, 

 in het algemeen nog niet bekend, vooral de stammen van sommige varens zooals 

 Pol y podium vulgare, Pteris aquilina en dergelijken, die zich voor deze 

 soort van proefneming goed leenen, omdat hun stengeltoppen niet in een blad- 

 knop besloten liggen, verdienen uit dit oogpunt onderzocht te worden. Sachs ") 

 heeft éénmaal een jong bloemhoofdje van Helianthus annuus gevonden, 

 waarvan de uiterste top beschadigd was, en op had gehouden te groeien; een 

 weinig beneden dien top had zich een ringvormige meristeemgordel gedifferen- 

 tieerd, waaruit zoowel onder als boven nieuwe schutbladen en bloemknoppen 

 werden aangelegd. Daar de schutbladen, welke zich uit den boven of binnenrand 

 van dit secundaire meristeem vormden, hun rugkant naar het centrum van het 

 hoofdje keerden doet het geheel, dat daardoor ontstond, denken aan de dubbel- 

 exemplaren van Agaricus, die ilt twee individuen bestaan, waarvan het onderste 

 normaal is maar op zijn hoed een tweede Agaricus draagt, die met zijn steel 

 naar boven en den hoed naar beneden is gekeerd. 



Op grond der gevonden resultaten aangaande het herstellingsvermogen van 

 vegetatiepunten van stengels en wortels laat zich verwachten dat overlangs midden- 

 door gesneden embryonen van Phanerogamen tot geheele planten zullen 

 kunnen uitgroeien, daar zij grootendeels uit meristematisch weefsel bestaan. Reeds 

 lang geleden hebben proefnemingen geleerd, dat dit ook werkelijk het geval is. 

 In den laatsten tijd heeft T. B 1 o c i sze wsky zich daarmeede opnieuw bezig ge- 



') Untersuchungen über die Regeneration des Vegetationspunktes an Angiospermen- 

 wurzeln, Arbeiten des Bot. Instituts zu Wiirzburg, Bd. I, 1874, pag. 556. 

 =) Lehrbuch der Botanik, 4. Aufl. 1874, pag. 174. 



