314 



eiken bladsteel zich bij het binnentreden in den stengel tot één enkelen breeden 

 streng vereenigen, loopt dus ieder dezer bladstrengen door twee leden en houdt 

 dan op in den knoop. 



Ik kan nu overgaan tot de behandeling van de regelmatig optredende afwij- 

 kingen van den normalen bouw, welke aan mijn eereprijsplant jaarlijks ontstaan, — 

 eenige zeldzamer voorkomende gevallen moet ik buiten bespreking laten omdat 

 het mij tot nu toe niet gelukte de morphologie daarvan goed te begrijppen. 



De meenst voorkomende, en in zekeren zin de meest typische abnormiteit 

 onzer plant, is afgebeeld in fig. 4: boven het hoogste, geheel gewone bladpaar, 

 bevindt zich een draadvormig aanhangsel iJi) dat den stengel vervangt, in de 

 hoogste bladoksels staan schijnbaar normale knoppen, in tie oksels van de lagere 

 bladen worden daarentegen nu en dan bekertjes (as fig. 4) gevonden. Het anato- 

 misch onderzoek van zulke draden leert, dat zij ongeveer denzelfden bouw be- 

 zitten als het vroeger beschouwde draadvormige uiteinde van sommige gespleten 

 koolstengels ( fi fig. i). In het benedendeel (5 fig. 4) bevindt zich n. 1. een rondom 

 gesloten cambium- of phloéemring { ph fig. 5) waarbinnen het merg {mg) ligt, het 

 bovendeel is geheel parenchymatisch. Ergens aan de binnenzijde van dezen phloéem- 

 ring ligt één enkele xyleembundel (xl fig. 5) waaruit men besluiten kan dat in 

 den opbouw van den draad, behalve de stengel, ook nog een bladaanleg begrepen 

 is waarvan zich de vaatbundel gediflferentieerd heeft. In fig. 6 is deze bladaanleg 

 tot ontwikkeling gekomen, maar in plaats van een gewon blad is daaruit een één- 

 bladige beker (as) ontstaan. Het ondereind van den steel van den beker bezit 

 dezelfde structuur als de basis van het draadvormige stengeluiteinde (fig. 5). maar 

 meer naar boven heeft de phloëemring plaats gemaakt voor den alleen overge- 

 bleven vaatbendel van het blad. welke zich intusschen gekromd en daarna volledig 

 gesloten heeft, zoodat een centraal xyleem (.r/fig. 7) dooreen peripherischen phloém- 

 ring rondom is ingesloten. De structuur van het middendeel van den steel van 

 een door mij onderzochten koolbeker stemde hiermede geheel overeen. Ter plaatse 

 waar de eigenlijke beker begint (S fig. 6) heeft zich de zooeven beschreven con- 

 centrische vaatbundel in drie gewone collaterale vaatbundels opgelost, welke hun 

 phloëem {ph fig. 8) naar den omtrek en hun xyleem {xl) naar het middelpunt 

 keeren ; de overeenstemming van deze structuur met die van een normalen blad- 

 steel is onmiskenbaar. — In het objeckt dat als vorbeeld diende bij de vervaar- 

 diging van fig. 6 bevonden zich in de oksels van de twee bladen van het bene- 

 denste bladpaar schijnbaar normale knoppen, in den oksel van het ééne blad van 

 het hoogste bladpaar een zeer klein eenbladig bekertje {as'), in den oksel van het 

 tegenovergestelde blad een draadvormig organ {fi). In fig. 9 ziet men de af- 

 beelding van een tak die afgesloten is door een beker {as), welke uit twee samen- 

 gegroeide bladen bestaat. In de oksels der hoogste bladen zaten weder schijnbar 

 geheel normale knoppen. De anatomische bouw van den steel van dezen beker 

 laat zich reeds op grond van de boven gegeven uiteenzettingen voorspellen en 

 is als volgt: Aan het ondereinde {10 fig. 9) is het merg {mg fig. 10) door een 

 gesloten phloëemring {ph) omgeven, welke met dien van een normal stengellid 

 overeenstemt ; maar in plaats van vier zijn daartegen slechts twee xyleembundels {xl) 

 geplaatst, in overeenstemming met de twee bladen waaruit de terminale beker 

 bestaat. Iets hooger (// fig. 9) lost de geheele ring zich op in twee onafhanke- 



