8 OVER DE VOOROUDERLIJKE STAM VORMEN DER VERTEBRATEN. 



Barrois als Mac-Intosh. Barrois Ucam waar dat de slurp zeer in omvang 

 was afgenomen (volgens hem een gevolg van parasitisme) en dat hij vrij in de 

 algemeene lichaamsholte ligt. Daar ik deze species niet zelf heb kunnen onder- 

 zoeken, maar daar ik evenmin bij andere Nemertinen ooit eene a/^ememe ^/c/iff«ms- 

 holte heb aangetroffen, acht ik een hernieuwd onderzoek van deze soort zeer 

 gewenscht. 



Het maaksel van de slurpscheede is overigens zeer gelijkvormig door de 

 geheele groep der Nemertinen, al mogen de spierachtige elementen in den wand 

 toenemen in dikte (fig. 16) of eene meer zamengestelde rangschikking vertoo- 

 nen of al mogen de afmetingen belangrijk zijn afgenomen. 



De slurpscheede kan zich zeer sterk verwijden, al naar mate de bewegingen, 

 de snelle intrekking of de aard van de windingen van den door haar omsloten 

 slurp dit noodzakelijk maken. Bovendien is zij met eene vloeistof gevuld, waarin 

 bepaalde weefselelementen van karakteristieken vorm en in één geval — Cerebra- 

 tulus urticans — • ook van karakteristieke chemische eigenschappen (de aanwezig- 

 heid van haemoglobine) vrij ronddrijven. Deze vloeistof treedt op geenerlei wijze 

 te zamen met de vloeistof die in de overlangsche en in de dwarse bloedvaten be- 

 vat is. Het ruggevat verloopt beneden de slurpscheede, tusschen deze en den darm, 

 en is in vele gevallen binnen den spierwand van de scheede opgenomen, althans in 

 het voorste deel van het lichaam, boven den slokdarm. Aan eene mogelijke vergelijk- 

 baarheid met den „subnotochordalrod" der Vertebraten moet gedacht worden. 



Het epithelium dat van binnen de holte van de scheede bekleedt is zeer 

 duidelijk herkenbaar en steeds aanwezig. Het minst sprekend is het wellicht 

 bij Carinella, een feit dat echter mogelijkerwijze meet worden toegeschreven 

 aan de belangrijke verwijding die in de slurpscheede had plaats gevonden in 

 alle exemplaren die tot heden meer bepaaldelijk op dit punt onderzocht werden. 



Terwijl hiermede in algemeene trekken het maaksel van de slurpscheede be- 

 schreven is, moeten wij nu nagaan wat er omtrent hare embryonale ontwikke- 

 ling bekend is. Te dezer zake zijn de gegevens zeer schaarsch, en in enkele 

 opzichten zelfs met elkander in tegenspraak. Barrois deelt mede dat de slurp- 

 scheede bij zekere soorten van het geslacht Lineus zich ontwikkelt uit het 

 „reticulum", het mesoblastische weefsel tusschen epi- en hypoblast. en dat zij 

 langzamerhand een verlenging achterwaarts ondergaat, hand in hand met den 

 zich in diezelfde richting verlengenden slurp. Dezelfde waarnemer heeft ook bij 

 Amphiporus de ontwikkeling der slurpscheede nagegaan: volgens zijne beschrij- 

 ving vindt hij hier eene belangrijke afwijking van de feiten zooals zij zich bij 

 Lineus voordoen. Bij Amphiporus wordt nl. de scheede niet langzamerhand 

 jEfevormd, naarmate zij zich in de middellijn van den rug gaandeweg meer naar 



