OVER DE VOOROUDERLIJKE STAMVORMEN DER VERTEBRATEN. 5 



lagere platwormen. Gegenb.vur heeft zich reeds iu 1870 (Grundzüge etc.) iu 

 dezen zin uitgelaten. Bovendien vinden wij netelorganen in belangrijke hoeveel- 

 heid aanwezig in de slurpbekleeding van Palaeo- en Schizonemertinen, terwijl 

 bij de Hoplonemertini wellicht de beteekenis als gevoelsorgaan toegenomen is, zoo- 

 als de zamengestelde en sterk ontwikkelde zenuwplexus in den slurp van vele 

 leden dezer groep zou doen vermoeden. Ook treedt bij deze groep de bewape- 

 ning met centraalstilet op den voorgrond. 



Ten aanzien van de ontogenetische ontwikkeling van den Nemertinenslurp is 

 de grnote meerderheid van bevoegde beoordeelaars het hierover eens dat d e 

 slurp zich ontwikkelt als een e instulping van het ektoderra 

 die aan het voorste uiteinde begint en geleidelijk meer achterwaarts geschoven 

 wordt. Wij beschikken voorloopig nog niet over uitvoerige gegevens omtrent 

 deze opeenvolgeade ontwikkelingsstadiën ; het hoofdfeit echter, dat hierboven ver- 

 meld werd, kan als vaststaande beschouwd worden. 



Thans moet ik er nog nader op wijzen dat de slurp bij zijn naar achteren 

 gerichten groei zijn weg neemt tusschen de twee voorste verdikkingen der ze- 

 nuwstammen. Bij Cariuella zijn deze hersenverdikkingen het eenvoudigst ge- 

 bouwd, bij de anderen vindt men ze weler onderveiJeeld en niettemin aanoen- 

 verbonden tot vier of zes aiiuzwellingen, waarvan de linksche en de rechtsche 

 helft zamenhangen door middel van eene dikkere ventrale en een dunnere dor- 

 sale commissuur (fig. 3). In al die gevallen wordt de slurp omvat 

 door den ring van zenuwweefsel welke op die wijze tot stand 

 komt; in al die gevallen reikt de s 1 u r p s c h e e d e naar voren tot 

 het punt waar de slurp dezen zenuwring binnentreedt (fig. 4). 



"Wanneer wij nu het ruggemerg en de hersenen der Vertebraten mogen be- 

 schouwen als eene ragwaartsche zamenvoeging van stammen, die oorspronkelijk 

 zijdelings lagen, evenals die der ISTemertinen (zooals dit reeds door inij in eeu 

 vroeger opstel „zur Anatomie und Physiologie des Nervensystems der ISTemerti- 

 nen, Amstei'dam 1880" verdedigd werd), dan leiden ons deze beide feiten tot de 

 gevolgtrekking dat het zooeven bedoelde punt overeenkomt met dat 

 deel van de vertebraten -hersenen waar de hypophysis (slurp) 

 zich opwaarts buigt naar het centraalorgaan van het zenuw- 

 stelsel en waar de chorda dorsalis (si urpscheede) eindigt, d. w. z. 

 met de ondervlakte van de primitive voorhersenen. Deze gevolgtrekking zou 

 er tevens toe leiden de homologie te erkennen tusschen de voorhersenen der 

 gewervelde dieren en een gedeelte van de hersenlobben van hunne voorouders 

 die nog deel uitmaakten van de platwormen. Het verdient nog een nader on- 

 derzoek — en de feiten die wij bezitten schijnen inderdaad in deze richting te 



