Zeer krachtige azijnethergisten vond ik op de oppervlakte van zuurdeeg, door 

 mij uit eene boerderij te Beekbergen bij Apeldoorn verkregen, waarin zich bovendien 

 nielkzuurfermenten, en een kleincellige, zeer krachtige alkoholgist bevonden. De 

 oppervlakte van dit zuurdeeg was met een dichte, sneeuwwitte conidiënlaag bedekt, 

 welke afgesnoerd werden door een andere CJtalara-soort, welke ik Chalara vulgaris 

 wil noemen. Chalara vulgaris brengt, evenmin als de daartoe behoorende conidiën, 

 azijnether voort, zoodat de op het zuurdeeg gevonden azijnethergist, niet van Cha- 

 lara vulgaris afkomstig kon zijn. Ook heeft Chalara vulgaris niets vertoond van de 

 merkwaardige, boven beschreven variabiliteit van Chalara polymorpha, het is steeds 

 een volkomen constant conidiënafsnoerend mycelium gebleven. 



In een ander monster zuurdeeg, door professor Snouck Hurgronje onder 

 den naam van »Djeddahgist« uit Arabië medegebracht en mij welwillend door dr. 

 van Romburgh afgestaan, werd eveneens hoogst actieve azijnethergist gevonden. 

 Deze »Djeddahgist« bestond uit schijven hard gedroogd tarwedeeg van c. a. 5 cM. 

 middellijn en t K> cM. dikte, waarin persgist, melkzuurfermenten en kaamcellen de 

 hoofdrol speelden. De daaruit geïsoleerde azijnethergist-variëteit vormde in de eerste 

 jaren meer azijnether dan alle andere door mij onderzochte variëteiten, maar dit 

 verschil is in den laatsten tijd verloren gegaan, ofschoon kleine, karakteristieke 

 morphologische kenmerken bewaard zijn gebleven. Dit verlies meen ik te moeten 

 toeschrijven aan een met genoemde variëteit herhaaldelijk uitgevoerde koloniën- 

 selectie, waarbij waarschijnlijk nu en dan individuen zijn gekozen, welke minder 

 azijnether maakten dan de overige koloniën. 



Krachtige azijnethergisten heb ik verder geisoleerd van de oppervlakte van 

 krenten van onbekenden oorsprong, en uit, in spontane gisting geraakt bessensap, 

 dat uit het Westland afkomstig was. 



Men ziet uit dit overzicht, dat onze gist eene groote geographische verspreiding 

 heeft en waarschijnlijk overal voorkomt. Niettemin komt het mij voor, dat zij tot de 

 vrij zeldzame soorten moet gerekend worden. 



In den laatsten tijd is de azijnethergist ook door dr. L i n d n e r, in het labora- 

 torium der Brouwerijschool te Berlijn gevonden en wel, evenals door mij, in ver- 

 schillende variëteiten. Enkele daarvan worden door den heer L i n d n e r geidenti- 

 ficeerd (1. c. Noot 3 pag. 302) met Saccharomyccs anomalus H a n s e n , omdat zij 

 daarmede overeenkomen door de eigenaardige hoedvormige sporen. Ik kan mij bij 

 deze meening aanslutien, daar de door mij van krenten geïsoleerde vorm volkomen 

 overeenstemt, ook in de gedaante der sporen, met S. anomalus. Daar de azijnether- 

 gisten niet uit alle suikers even gemakkelijk azijnether voortbrengen, en, bij onder- 

 gedompelde levenswijze steeds, zelfs overigens onder de gunstigste omstandigheden, 

 slechts een uiterst geringe hoeveelheid, is het zeer wel mogelijk, dat de heer Han- 

 s e n , die de azijnethervorming bij S. anomalus niet vermeldt, toevallig onder om- 

 standigheden heeft gewerkt, waarbij dit lichaam niet ontstaat. H a n s e 11 vond 5". 

 anomalus in biergist. 



L i n d n e r verdeelt zijn azijnethergisten in twee groepen, al naarmate daardoor 

 wel of niet sporen worden voortgebracht. Ook bij mijne verschillende variëteiten heb 

 ik ditzelfde verschil waargenomen '). Daar dit vermogen, hoe gewichtig het ook 



') Sporen zatJ ik bij de azijnetliersisten afkomstig van krenten en uit Ijcsscnsap, 

 niet hij de variëteiten afkomstig van Chalara polymorpha, van mout. Kraan en zmirdecg. 



