i84 



dit feit flaardoor verklaard moet worden, dat de azijnethergist behalve alkoliol en 

 azijnethernogbovendien azijnzuur, een suikerzuur, koolzuur en water uit een deel van 

 de verdwenen suiker voortbrengen kan, en dat de mate van zuurstoftoetreding aan 

 het tot stand komen van het eene of het andere dezer processen ten grondslag ligt. 



De vorming van koolsuur en zcater heeft bij de azijnethergist zonder twijfel 

 onder alle omstandigheden plaats, maar toch naar het schijnt alleen dan het meest 

 intensief, wanneer de andere genoemde processen zijn uitgesloten. Daar deze vol- 

 ledige en meest zuivere vorm van de physiologische verbranding zeer begunstigd 

 wordt door de temperatuur en daarmede sneller stijgt dan de azijnetherproductie, 

 hoezeer deze ook in hooge mate door de warmte wordt verhoogd, is het, voor het 

 maken van veel azijnether wenschelijk bij een niet hoogere temperatuur dan 25* C 

 te cultiveeren. 



\'an de verschillende assimileerbare koolstofbronnen, gezeu slechts enkele aanlei- 

 ding tot asijnethervorining n.1. glukose, levulose en rietsuiker in groote hoeveelheid, 

 maltose veel minder en dextrine slechts in sporen. Om deze reden is bier, waarop de 

 azijnethergist overigens goed groeit en gemakkelijk een drijvende huid vormt, 

 ongeschikt voor de azijnetherbereiding. Moutextract zonder verdere toevoegingen, 

 waarin het gehalte aan rietsuiker en glukose zeer gering is, is eveneens voor azijn- 

 ethervorming weinig geschikt, maar wordt daaraan glukose of rietsuiker toege- 

 voegd, dan kan een daarop drijvende azijnetherhuid krachtig werken. Intusschen 

 moet het gehalte aan deze suikers in het moutextract niet te hoog worden opge- 

 dreven. Gaat men bijv. boven 5% glukose, dan wordt het moeielijk huidvorming te 

 bewerken, de cellen zinken onder en geven tot sterke alkoholgisting van de glukose 

 aanleiding. Door temperatuurverlaging kan dit onderzinken echter tegengegaan wor- 

 den en het is mij zelfs gelukt op moutaftreksels met 10% glukose huidvorming te 

 verkrijgen door in een koud vertrek te cultiveeren. Maar daarbij was en bleef de 

 azijnethervorming betrekkelijk gering. Men bezige derhalve 3 a 4% glukose. 



Zeer eigenaardig is de invloed van den bindingsvorm, waarin de stikstof wordt 

 aangeboden op de azijnethervorming. In vier kolven, gevuld met knnstmati.ge voe- 

 dingsvloeistoffen van de volgende samenstellin.g: 



89,5 G. water 



10,0 G. glukose 



0.2 G. kaliumphosphaat 



0,2 G. magnesiunisulfaat 



0,1 G. chloorcalcium 



werden achtereenvolgens gebracht, in de eerste kolf, 0,5 gram pepton siccum, in de 

 2e, 0,5 gr. asparagine, in de 3e, 0,2 gr. chloorammonium, in de 4e, 0,2 gr. kalisalpeter. 

 Daarna werd met een platinaoogje op elk een even groot stukje eener drijvende azijn- 

 etherhuid gebracht. Na plaatsing in een thermostaat bij 24" C bleek na verloop van 

 vier dagen, dat de volgende toestand was ingetreden. In de peptonkolf was matig 

 veel gist gevormd, die geheel was gezonken, zonder azijnether te vormen. In de 

 3 overige kolven was, behalve bezonken gist een gesloten drijvende huid ontstaan, die 

 het krachtigst was in de asparaginekolf, het zwakste in de salpeterkolf. In alle 3 was 

 azijnether ontstaan, het minste in de salpeterkolf, waarin het huidje na nog vier dagen 

 onderzonk. terwijl het in de beide andere bleef drijven. 



