\ 



** 



*io8* 



3noó: fac cfjt maccf (/ale t)te fee urm öacr meöe gljejbDm mii>tf en alfoo kquaem maecf t om Da? r 

 ïntcfc:ucfmof(aftcmae^m(3§mc Dafmmwttf. JDewfdjeHa&ae vm Mandragora mrt 

 AxAMt g^ctnengt/ ^ijn gocot g^depDf op mfïammatktt cnöe {metinsS^c mxien oog^m ; fjj 



vaiiijmn be ftarMc^eijbt wanbc COfJitf c/maer mtbtó bai H Mandragora ci?u£ möc Dzoog^c i$/ foo 

 iroj&Éfe g^emmgf mef warme mt>c weecfmaecf mbe ömg^m g^etijrf Spica, Afarum^^affi-aen/ 

 Agnus caftus (n t>nm( cl<x(u §cr|ï . ^e verfcIjcHa&cre loa Mandragora Dom be &jant)(tcecfettè 

 en Uü(((Untvet$aï! fontJf r fwecring^e/ t|ï Mmm t)k vijfoft fee &agè t>aer mebe aücncff ee wiijft'. 

 Se felfoe Uatxu wozben oocf in pef e( kwam tot tfelfbe gfie&nipcf t, Scn wo;(e( g§e(Tootcn eit^ 

 De met ajtjn ge(e|)t op biüt(t vm/ g^enefct: maer met ^omk oft olie ^hmm^t g^eneejt be kun x>a 

 Defemjnig§e Dimn; enDc met xoatcï $f\mm$t werbJijftfe be |airbicljeben en gtiefwtaen / maer me£ 

 graut met%m g^e^eeten/teneemt fp be pijne ««nben fïetrf^ne. ^ijn «abe fc^o:{|e vanbc woiid 

 m Mandragora rtJoibtalbue genwecft fonber fiebê:menlegt biijepont en 4,onccn vank fcfioïffen 

 in een'CÓïetrete oft wijfvierenbeefen mn een dme mafeuafepe/vanben welef en men te bnncf en geeft 

 ten grenen t)imcn mich «t wilt affniibcn oft ^ranben/bzpe (toefen / afö woojfepbt ie / rbant fp en 

 g§et)oelen b.in g^een pijne/maer jtjn |Tapericlj/a( oft fp t)anben jTaep t)ewonnen waeren. 



S)ie appelen gfterofen werirecf en tot flaep/ enbe oocf g&eten: bee ge(i;(f e oorf tfap van bien m 

 g^eper(t ^i^nbe/maei: bie te ^eere yanben reucfe g^eraerft $i|rt/woïben (ïom, <Sfaebt vanbm ap 

 pele ingftebjonrfen repnicljt be moebcr / maét met fotfer tat nopt op ttJter en 6eeft gen?ee^ gemengt 

 cnbe opg"Belept/fïopt be voobe wloet tjanbc tKïóiwen . S)e wojtel g^efc^anjtceert mbc ^m boow 

 (lef è ^ii'nbe met el|tenc/baer comt een roateric^epbf off tranê wt/ be weldfe in een hol mt ontfangen 

 «joit/moer befe tjoc^ticfeei/t ^tfnbe gelijcf melrfac^tic^ fap/ie be &e|ïe / §oe wel bat be woitcle ouer at 

 ij(e tp ejfperientie koonben ie/ gfteeii metïfac^ficfj fapentranen. Gal. Mandragora ie vereoe^ 



(enbe tot inien berben graebt/ nochtans §eeftfe oocf eenig^e warmte/enbe b'apyeJen eentgfte voc^ 

 f ic^epbt/TOaerpm t>at fp be cracfet ^eeft van te boen flayen. S)e fc^ozflfc ipanben mtt^i g^emercf t tiai 

 fp iect (facfiück ie/en vercoeït niet aüeene/maer b:oogt oórf: be re[ïe i>ie baer ï>inm:n ie / §eeft luttel 

 erac^te» 



MandragorasModon. . : «. 



Diofcorides, ^en fegt batter ie nocij een anbeir Mandragora, Moriongfienoemt/bett^efdPc 

 groepet in boncf er (omkrac^tig^e plaetfen ontrent be §ofen enk buroieren oft fpcfoncf en/ ^ehkn^ 

 be be Wabere «anbe witte Mandragor as, maer minktivoü i bzpe païmVn groot/ (ïaenbe rontomnW 

 be wo:teI/Die faecfye cnbe wit ie/n?at min Mn een pa(me (aiKf /enbe eenen bupm bief e. 



Diofcorides. OJ?m fegRt \)at een 6alf foot fwaere van tien inghenomcn met B:oot / fop])e 1 oft «^«f^*- 

 foefpi)fe/f»er|tant 6eneemt enk k\l wCaeéi ! wmi be mcnfcfje valt in fTape ^eere met fufjf en wefen 

 a(e I) I) Dat et et/fonber verfïant/omrent b:pe oft wier wren nae tat ^)t leeft inghenonten. 



^e OJïeDicijne gfiebntpcfcn befe/ale ^i ^emank eenit^ Ut voiHen af fetfen oft kankn. , 



CJJJm feg^t ooef tat be woïtel een pjeferuatijf ie / ale fp ingfienomen woïbt niet Sufmae^e»ibf 



^ 

 f 



i 



??ac^tfcJ2aDe. 



ï^eranöenejSf. 



2(engfie|7ert bat befe Wacuac^ttgfie peirfcfje appele Die fanDe Mandragora niet ^eer ong^elijci 

 en waf ren/oft een anber waeren bart be Malozeno van Aétius,boncf er violet/ van fat foene gelijeJ 

 een {andfwo!pic^ ep/ foo \eWi fommige vank ionge ^ert>ari(ien hen laten kxneXen tat befe plante 

 fouDe^ifn Mandragora mannef en van Theophraftiis, enk baerom xne^nenk bvitfe boobtdcf 

 gieten waeren/ ftcbkn bie ©ol'appe(egftenoemt.5i)?aer in TheophraftusvaJt een groote bitpi^ 

 MepDt / oft faiite int lefen / fep auentuere om Dat De Hfcfijijuing^e van befe plante niet onber^ 

 jinepben en ie / op Dat icf niet en fcgg^e tmex een eonftifie van alle De mebefoonè/ wt be welef e be^ 

 fe plante moet gBenomen woiben / enbe gfteftelt \i]n onber tg§e|Tac^te vank i^oncommcre 0^ eet 

 Jpanbe ^anb:ago2en enbe «tïfen . ©e blabere van kt (rupbt5i)ng6eli)(f bievanbewilbe^Ion^ 

 commere /maer metfaec^ter rouwie^epbt/ enbe fep cante g§elijcf bellacpmaccfcnDe %fc^ape/ 

 be witte "iSilfe oft De Mandragora,De welrf e vooïte comen aen eenen rouwen/ recfiteii jrele van eei 

 nen voet ^oog^e/aenDen welef en vanben mtbbet opwaerte op een coit fïeclf en gnxpen De feloemen 

 4 cnDc appcte / De welef e feinnen ^efefeen elepn tj;ïmen g^evoegt faeDt / Dat fwavtacljttc^' oft a,eilae\i 

 ., twJj/ enDe fempn ie . ©e wortel ie fafelacljtic^ enDe wotbt gfteplant inbe fiouen om De g^enuebte ew 

 :' f"l^f Sulfig^f enDe floeTacIjtigie menfc^en/ De welcfe fomtijDte gbelijcf ^oncommere woo: fa^» 

 4 ^ ^5«en wo:Den/ate tot OCoomen/ ® enua enDe 5?apele g§eDaen wojDt/meer wt lufï Dan pjofijt/ 



«'«nt f») iijn ongèefonbn: bon ee nig^e ^Pompoett oft ^oneotrimer. 



I i Bjran^ 



