i' 



ei^elfterfclit^otfre. 3ln Hat^/Sambueusllolcafiue A^uatica. 



Lycoftaph)rIus mu & ffemins Cordi. 



^ijl 



^ ** 



Aquatica. 3» <Enj3lielft0/ 

 inlanis 4£lint/^p\t/ of 



*r 



Cardamomutn groott gftclijcf mt|if(f tfanwtt |cBfcm/ k^afumitix^ bf n mm mbc ^(miM^ti^i 



ttathtm/Udnie piefcmatijum cnDc tot jIaq?-»owf cfmgc mc&tcimm pfcg^cn tp g^euof^t te n>oj^ 

 t>m : want g^cKjrf «Ie Pliniüs nae Diofcorides g^clecft ^c cfï / <»lfoo ^crft ^p om im fcf crDer wï<ï 



aS(Uiifmf)( aémaMam 1 1»<»« §9 f«pt/ Amomum 16 Öm Cardamomum gBf Kftf »0<t nofllV 



totf cnHc Jantf wwpwl f«f &t.25woit)t ootf in 2(raMm up H fcluc mahü re ghcplucft. <[uttcl Utt 

 U tjoïcn fe»öc t)e feluc Plinius: ;©c t)mi)uetf«nt>m Amomumieintg^c&mpcf g^clijcf Dcn^nDi^ 

 «mfcl>cnTOt(&ett n>i)ngam : öacrom Dat §9 ^tcr §cf t xom 3n&ï<»cnfc§e mingaert / fc^ijnt te wCi; 



fm tjeiuc Dat Diofcorides noemt Amomum, ttift Dc bfaDcre «an witte <»ïpomc/iPdcf e ptantc foo 



Dtc Den afiereerDen (angfce wercf g^eg^cuen §aDDe / cnDe Dat ^enlteDcn em wtlanfc^e trae g|ehe# 

 f mDe/ foo meenDcn fi) ^ai De ftt?ette 2te(trffe wae/De wettf e mDten fp Dopzcc^te niet en ie/ foo ^eeftfe 

 f en minfïen tot een gfteDentf eniffe mog^en «Jefen om l^opiecfete te ohDerfoecf en. ^ed ie Dte anDer^ 

 fine wel weerDicfe om'gef ent te wozDen/Die WaDef e §eeft vanDen TDijngaert oft «zpcnie/enDe wef- 

 rtetfenDettiffettö /Die in tfpiijten groen MOen/enDe treffen Djag^engfielijtf De Haeuwe D:upuen/ 



waer af De Woemf ene geelgroen m- ^<\^ ^^^^"^^ »«'« ^^^^ ^"ff^^^^" ^j»"^^ AIpes/enDe loncfe De 

 rtuiere De Si}f e genoemt titffc^en OJfecljeien mDe iotten.@p TOo:Dt oocf inDe ^ouen g^eoeffmt/ate 

 tot 9pje enDe anDer pfaetfen wan q2Jefï-<^(aenDjen. g)aer ie noc^ een anDer fooue tsan 2(el6e^ 

 fien Dte Defe ^eer g^eltjcf ie wan bloèere/g^eDaente enDe tacf f f efie/De tDeirfe g^eeh fwerte tefien en: 



<nDer lüxmU om eonferue •é<xn 2(eli»e(l 



ieffehfcf er }i|n 



€tat^t möe üjercfeméfit. ^ . . * . , . 



3iofc. Amomum üeeft een verwermenDc tfamen-trecf enDe enDe DioogtenDe erat^t/ ^et »«< 

 ft (ot (laepen/enDe op t»oo:ftooft g^elept/ verDjijuet tg§e»uelen v?anDen §oofifweere:^et maecf t 

 ; Deheetc gftefwilIen/eriDe werDnjft De froeerfehe aen friieh enDe eUebcgen Daer geel etter wtfoopf . 

 lomum mi Bafilicum gfiemengt / gfieneejï De g|ene DieranDe eeo:pioenen g^ejïefen m 

 t ie m goet Den gfierten Die t^anDen peirfïin g^equelt jirn. C9?et ötofijn gfteflooten Berfuet Dé 

 e gfterwiüen wanDen oogfien enDe v)erhittmg|e wnDen ing^eti^ant. SÖ?et eenen pe fltte g^f^ 

 )cftofttn«"^«ï't/iejeergeetteghenDeg^ebKfen vanDe moeDer. ^f^^^^^tZT<fJ!^ 

 hefoDen heeft/ie jeer goet Dcnieua7:>7feren/enDe Den g^enett Die tfleirfiin ^f ^/ ^"^^5^ t^^'^'^en. 

 >o:Dt in p:efer«ati)uen teg^en fentjn ertDe «eer ecfïeJfj'cfe fatae g^emengt. Amom urn wo Df 

 : valfc^ Amomis g^enoemt/ Dat Den Amomum g§e(.,ef ie/maer «f HP£«^SSu& 

 ■fym mie groepet in 2lrmenten/ met Woemen Dien vanDer O^^B^£<^'^^iXt^;j^!u^^^^^ 



fturfen te weDerleggBen m 1 enDe De glie^eele taef f frne ^e^eojen gteewen U 



wojDen Die tPt een wo:tet uoorte gfieeomen ii)tt 



CQ 



• ••■ 



^e [mofe 



/ 



