der wortels — aan de knollen of paalwortels vastzitten. Van dezen aard waren 

 de misvormingen aan Brassica oleracea, die ik in de Betuwe verzamelde, en 

 aan de leden der Vereeniging ter bezichtiging gaf. — Vaak doet deze ( ? ) ziekte 

 zich onder meer goedaardigen vorm voor, n. 1. als kleine onregelmatige gezwelletjes 

 met platte vlakken, staande op dikkere bij wortels. Curtis meent daarin eene 

 andere ziekte te moeten herkennen, hetgeen niet onwaarschijnlijk is. 



Tegen den tijd dat de gallen rijp zijn, ontstaat er in de grooteren, een in- 

 wendige hoekige holte, door weefsel uiteenwijking, tengevolge van snellere celdeeling 

 in de peripherie, dan in het midden; — een verschijnsel dat aan vele cultuurvarië- 

 teiten wordt waargenomen, bijv. aan reusachtige aardbezién, radijzen of knollen enz. 



De ziekte wordt zooals ik boven reeds zeide gewoonlijk aan verkeerde oorzaken 

 toegeschreven, omdat zij verward wordt met ware insectengallen aan Brassica. 

 Zoo houdt Ch. MTntosh (The book of the garden, London & Edimb. 1855, T. II, 

 p. 114, p. 198) de in Engeland »anbury« genoemde ziekte, die door den kever 

 Ceutorhynchus pleurostigma Marsh (= Ceutorhynchus sulcicollis 

 G\ll. ) ontstaat, voor daarmede identiek. 



Woronin, de ontdekker van de ware oorzaak der ziekte, denkt dat deze 

 snuitkevers geen gallen kunnen vormen, maar eenvoudig als inquilinen der fungus- 

 hypertrophie voorkomen ( Bot. Zeitung 1875, p. 337). De meest verspreide dwaling 

 echter is, dat de gallen ontstaan door vliege-larven uit 't geslacht O cv p te ra. 

 Als eigenlijke dader wordt dan bepaaldelijk ücyptera brassicaria Fabr. 

 genoemd. In deze meening verkeerde C h. M o r re n, die een goede teekening der 

 ziekte, en van de bedoelde vliege-larven gaf. ( Cl u si a, Recueil d'observations de 

 Teratologie végétale. (Op: post. E d. Morren ed.) Liège 1852 — 74, pag 1). Evenzoo 

 P. Soraur (Handbuch der Pflanzenkrankheiten, Berlin 1874, pag. 167). 



De genoemde vlieg leeft met nog 10 andere soorten van hetzelfde geslacht, 

 en eenige andere insecten, in larftoestand in de bedoelde gallen, wanneer deze in 

 ontbinding overgaan. (Nowicki, Curtis.) 



De eigenlijke oorzaak der ziekte werd reeds door Ch. Morren gezien, zelfs 

 afgeteekend (1. c. pag. 6 fig. 5), maar niet begrepen. 



Morren zag n. 1. »dans les cellules malades, — unc production enorme de 

 globulcs gris ou briïnatres«, — maar voegt er naïef bij: «Qu'est ce que cette pro- 

 duction ? La chimie ferait chose utile de s'en occuper. Gelukkig deed de chemie 

 't niet, zij heeft een anderen taak, maar een botanist M. Woronin bracht de 

 zaak tot meerder klaarheid, ten minsten ten deele. — Ofschoon Woronin's mede- 

 deeling voorloopig, de fungus zelve nog niet benoemd is, zoo is het toch duidelijk 

 dat Morren's »globules gris ou brunatres«, »das aus einem farblosen zahen, un- 

 durchsichtigen und feinkörnigen Plasma bestehende Plasmodium . van Woronin 

 zijn. — Dit plasmodium neemt aanvankelijk een deel der cel in beslag, later het 

 geheele lumen, en valt eindelijk uiteen in een zeer groot getal, eerst bij 700 of 1000 

 malige vergrooting duidelijk zichtbare, ronde sporen wier nadere levensloop nog 

 niet bekend is. Elke spore bestaat uit een doorschijnenden wand met troebelen 

 inhoud; alle samen liggen binnen een gemeenschappelijk vliesje dat den rand der 

 parenchymcellen inwendig nauwkeurig bekleedt. — De sporen komen vrij door 

 een walgelijk proces van verrotting. — Woronin entte met gunstigen uitslag 

 deze sporen op gezonde koolwortels, en kreeg daardoor nieuwe gezwellen. 



