i 4 g 



Vergelijkt men hiermede de verhouding waarin de opgenomen zuurstof en 

 het afgescheiden koolzuur bij de overigen meer nauwkeurig onderzochte organismen, 

 hetzij dieren of planten, tot elkander staan, dan vindt men daarvoor een verhouding. 



/CO* \ 



die bijna gelijk is aan de eenheid I ——-= i 1, maar bij de directe bepaling om 



verschillende redenen steeds iets kleiner uitvalt, zoodat bij het leven van gewone, 

 geen gisting veroorzakende organismen, eer absorptie dan vrijwording van gas 

 bij het ademhalingsproces plaats heeft. Chemisch vindt deze verhouding haar ver- 

 klaring in het feit. dat het ademhalingsvoedsel van planten en dieren een kool- 

 hydraad is, waaruit bij de oxydatie evenveel koolzuur ontstaat als er zuurstof 

 wordt opgenomen. 



De betrekking tusschen de hoeveelheden opgenomen zuurstof en uitgescheiden 

 koolzuur bij planten en dieren, wier levensverrichtingen op de gewone wijze ver- 

 Ioopen, is door vele verdienstelijke onderzoekers vastgesteld. Ik herinner hier in 

 het bijzonder aan de lange reeks van waarnemingen van Regnault en Reiset. 

 Zij plaatsten verschillende diersoorten in hun ademhalingsapparaat en vonden, als 



co* 



het gemiddelde hunner waarnemingen, de verhouding — : — = 0.7 a 0.8, ja bij een 



marmot in winterslaap, waarbij de lichaamstemperatuur tot ongeveer u°C. was 



CO* . 



gedaald, werd zelfs — — — = 0,4 gevonden ). Dat al hun getallen, evenals de latere 



door Paul Bert vastgestelde, zonder uitzondering kleiner dan de éénheid zijn, 



moet worden toegeschreven aan de gedwongen rust, waarin de onderzochte dieren 



in het apparaat verkeerden : gedurende de rustperiode binden de weefsels een 



zekere zuurstofovermaat, zoodat daarbij een soort van oxydatie plaats heeft, die 



bij de slapende marmotten buitengewoon groot is ; bij de beweging overtreft het 



volume van het afgescheiden koolzuur dat van de opgenomen zuurstof; — en 



het is bekend, dat de stofwissel van de weefselademhaling voor het gemiddelde 



leven vrij nauwkeurig wordt uitgedrukt door de verbrandingsformule van de koolhy- 



CO* 

 draten, dat is — — = I. Waarom alle door Bonnier en Mangin voor planten- 



deelen gevonden getallen in een verhouding staan die kleiner is dan de éénheid 



CO* 



(het gemiddelde van vele hunner waarnemingen is =0.8), wordt door deze 



schrijvers niet overwogen: indien het feit als wél bewezen mag worden beschouwd. 

 bewijst het slechts, dat in hun onderzoekingsmateriaal oxydatieprocessen. zooals 

 de vorming van koolhydraten uit vetten, of glucose uit mannit. of van organische 

 zuren uit koolhydraten hebben plaats gegrepen, want aan het evenwicht tusschen 

 het volume van het afgescheiden koolzuur en de opgenomen zuurstof bij het 

 ademhalingsproces der planten, indien men het gemiddelde van alle levensphasen 

 in aanmerking neemt, kan sinds de onderzoekingen van de Saussure uit de 

 «erste jaren van deze eeuw niet meer getwijfeld worden. 



De experimenteele gegevens, waaruit de verhouding - - voor de gistings- 



') Men ziet hieruit tevens, hoe weinig invloed de gistingsprocessen in het darmkanaal 

 uitoefenen op de getallen, die den totalen gaswissel van de ademhaling aangeven. 



