51 



Zaterdag 28 April vloog er niets af en ik dacht reeds „uitgehaald"; 

 toen ik, naast nog één ei, vier roodbruine jongen zag zitten. 



Lenk hieven ze den kop, woest met eenige haren bezet, op, met 

 hun gele zwartpuntige snavels en lieten een zacht lokkend geluid . 

 hooren. En in de verte klonk af en toe een kort „boem". 



Ze waren bepaald minstens den vorigen dag al uitgekomen. In 

 ieder geval is, als we 21 dagen voor 't broeden rekenen, dus 't eerste 

 ei reeds 1 April gelegd ! 



] Mei vond ik er 5 jongen in, zoodat dus alle eieren nu uit 

 waren. Nu moesten toch de jongen ook gekiekt, maar op zöö'n 

 afstand zouden ze heelemaal niet afstekon tegen 't riet. 



Daarom ging ik den 5'^"" Mei tot mijn knieën 't water in en 

 maakte een paar opnamen. Dat was echter niet gemakkelijk, al 

 balanceerend in 't water op den moerassigen bodem, terwijl de jongen 

 aldoor heftige aanvallen deden ; vier gingen aan den rand van 't nest 

 zitten, terwijl slechts één, onafgebroken nijdig pikkend, er midden 

 in bleef. 



Toen ik hem pakte, spuwde hij een halven kikvorsch uit: romp 

 en achterpooten ! 



8 Mei ging ik naar Texel, maar daar ik bang was dat bij mijn 

 terugkomst de jongen verdwenen zouden zijn, toog ik eerst nog 

 vroeg op 't pad naar 't riet. Ik haalde alle jongen uit 't nest en 

 ringde ze. Vervolgens werden ze vereeuwigd, maar ze wilden niet 

 bij elkaar blijven zitten, zoodat ze onmogêlijk allemaal scherp op 

 de plaat konden komen (zie flg. 1). 



Bij mijn terugkomst op 12 Mei waren ze er gelukkig nog. Ze kregen 

 nu al veel meer de allures der ouden : onbeweeglijk bleven ze zitten. 



Den 15'^"'' hadden ze 't nest verlaten, maar al gauw zag ik er 

 een paar zitten in de buurt er van. Het grootste haalde ik op, en 

 zette dat onder mijn hoed, stelde scherp, toen gauw de hoed er af 

 en een kiek gemaakt. Onbeweeglijk poseerde hij voor zijn fotograaf ! 



Het kreeg al veeren, vooral aan den kop en hals en ook de 

 slagpennen groeiden hard (zie fig. 2). 



Na dien tijd heb ik ze niet weer gezien. De baas van de steen- 

 fabriek, waarbij dit terrein behoort, nam ze daarna echter nog af 

 en toe waar. Eens stootte hij op een jong, dat op zijn eentje aan 

 een sloot zat, vlak bij de opslagplaats der steenen. Den 20^'="" stond 

 't nest geheel onder water, als zoo veel andere bij dien hoogen 

 waterstand De ouden zag ik tweemaal vliegen aan den IJssel. 



's Zondag's daarop fletste ik naar Elburg; juist was ik buiten 



