82 



Ik heb mij na lezing van den tweeden druk vele malen afge- 

 vraagd, voor wien dit boek eigenlijk bestemd is? Voor den beginner, 

 voor den liefhebber, die van een waargenomen vogel den naam wil 

 weten, is dit werk veel te uitvoerig. Aan de lijst van synonymen 

 in het begin van de beschriiving van iedere soort, aan de beschrij- 

 ving zelf, zal hij weinig hebben. „Field-characters", zoo buitenge- 

 woon goed beschreven in het werkelijk zeer praktische „Practical 

 Handbook of British Birds" zoekt men er tevergeets in. 



Voor den liefhebber komt het in de eerste plaats op de platen 

 aan. En deze waren juist een sieraad van den eersten druk. Met 

 hoeveel succès heb ik vroeger zelf de platen van dit boek bestu- 

 deerd om den naam van een nog niet waargenomen vogel te vin- 

 den! Zooais uit het voorbericht blijkt, waren echter deze platen 

 niet meer te verkrijgen en daarom bevat dit boek nu een reeks 

 geheel andere platen, die in vele opzichten aan de oude minder- 

 waardig zijn. Wel is de bonding van enkele vogels natuurlijker 

 dan op de platen van den eersten druk (ik noem hier b.v. de af- 

 beeldingen der Futen en Duikers), doch de kleuren zijn lang niet 

 ZOO levendig. Het jeugdkleed of het kleed der wijfjes zijn zoo goed 

 als nergens afgebeeld ! Van de verschillende Eendsoorten, waarvan de 

 wijfjes ZOO moeilijk herkenbaar zijn, vertoonen de platen uitsluitend 

 woerden. Welk een grooten last moet dit den jongen ornitholoog geven. 

 Ook de onderiinge grootte van vele moeilijk uit elkaar te houden 

 soorten is dikwijls op de platen volkomen uit het oog verloren. 

 Zoo is b.v. op plaat 7 de afbeelding van den Boschrietzanger groo- 

 ter dan van den Grooten Karekiet! Behalve talrijke drukfouten in 

 de plaatverklaringen komen hierin ook ernstige fouten en vergis- 

 singen voor. En bovendien klopt op vele plaatsen de tekst niet 

 met de platen. 



Eenige voorbeelden: Plaat 6, flg. 3 is een Zwartkop, {Sylvia 

 atricapiUa), flg. 5 een Zwartkopgrasmusch. In dit laatste geval 

 schijnt bedoeld te zijn de niet inland sehe Sylvia melanocephala, 

 doch in de plaatverklaringen worden geen wetenschappelijke namen 

 en in den tekst geen nadere uitleg gegeven. Plaat 9, flg. 1 is een 

 Rouwmees, doch dat hieronder Parus luguhris verstaan wordt, blijkt 

 nergens. Op plaat 15 heet flg. 3 een Sneeuwgors (is Mekmocorypha 

 yeltoniensis, de Zwarte Leeuwerik; de Sneeuwgors wordt op plaat 

 16, flg. 3 gevonden), flg. 4 een Boomleeuwerik (is een Bergleeuwerik), 

 flg. 5 is Melanocorypha calandra^ de Calandra Leeuwerik, doch wordt 

 Grau we Gors genoemd. Deze laatste vindt men echter op plaat 16 



