Fortunate senex, senex beate, 

 Quo te carmine praedicare possim ? 

 Est domus tibi parva, sed siipellex 



Miinda et satis libronim 



Magna copia, qui bene ac beate 



Docent vivere : mensa pui-a, victus 



Simplicissimus. 



Haec ad commoda tarn beata magnum 



Adjungit cumulum hortulus venustus. 



Adde quod viridis tibi senectus, 



Quod mens Candida, caudidique mores. 



Abest ambitio, timorque letlii, 



Et quicquid miseram facit senectam : 



Nam Deo pietas amica vitae 



Et morti bona cuncta poUicetur. 



TALIS ERAT, 

 DUM INTER VIVOS MANEBAT, 



EDVARDUS FORSTER, 



SOCIETATIS LINNJSAN.E VICEPRJISES, 



Quem licet in sera rapuenmt fata senecta, 



Et vitae satm'um sopiit alta quies^ 

 Nos tamen hunc, velut immatm'o funere raptum, 



Elemus, et efFusis diffluimus lacrymis. 



Obiit IX. Cal. Mar. A.D. mdcccxlix. ^Etatis lxxxiv. 



Vixisti bene ac beate ! 



valente 



Semper corpore, niente sana, amicis 

 Jucundus, pietate singulari. 



