— 20 — 



Or (fo II. Teleoslt'i. 71/////. 



SqinUDac 'rt'l(!ust«^oruiii tales suiit . (]ual<'s sujjra fxpo- 

 sui : in considerando hoc ordinc , (jui , (juod ])«'rlin(U ad 

 s(juanias, oinnino gravissinius ost, ordines interiores ita indu- 

 cani deinceps , quales certis tinibus tani exacte proposuit 

 loh. Miiller. 



AcaQthopteri. Ex hoc subordine ut PerCOidci primum 

 adyint. Etsi ph?raque genera huc spectantia unam efformare 

 familiam videntur, tamen haec familia quaedam habet , quae 

 aut aliis familiis maxime aftlnia , aut novis familiis circum- 

 scribenda sunt , quod quidem , squamis ex))h)ratis , facilius 

 nobis persuadebimus , ita ut eam , adhibitis simul aliis cha- 

 racteribus, dividamus in plures alias. 



Ex generibus huic familiae a Ouviero et Valencienne 

 adscriptis, Mullorum et Upeneorum , id quod natura squa- 

 marum optime Heri posse facile probatur , separanda et 

 Sparoideis inaerenda , ut Troschel primus proposuit in 

 disputatione illa: „De tinibus familiae Sparoideorum" (cfr. 

 Wiegmann'a Arehiv fiir Naturgeschichte 1849), vel singulari 

 familia , Sparoideis maxime propinqua , qualem iam Nord- 

 mann in FaunaTaurica constituit, circumscribenda sunt. Quae 

 igitur reliquuntur genera, duumviri illi dividunt ex positiono 

 pinnarum ventralium in tres cohortes, quae sunt: 



a) Percoidei pinnis ventralibus thoracicis, 



b) Percoidei pinnis ventralibus iugularibus, 



c) Percoidei pinnis ventralibus abdominalibus , 

 quarum prima dividitur in duas partes: 



a) Quibus sunt quinque radii articulati in pinnis ven- 

 tralibus. 



b) Quibus sunt amplius quinque ; ultimam hanc primae 

 cohortis primum consideraturus sum, quae concernit 

 genera Myripristidum, Holocentrorum et Berycum. 



Qiiae genera , si iam praestant plus septem radiis in 

 membrana branchiostega , quod rarissime invenitur atque 



