repudiandum est, si supponas ei signiticationoin, quam voluit 

 ille, qua vero de eausa intVa dicani. 



Equidem radios eos appellabo vel sulcos respiciens ad 

 solam formam atque directionem, functione radiorum per 

 hanc signiticationem minime indicata. 



In margine posteriore squamae vel corpiisculis acutis 

 armatae sunt, vel non : illas ciliatas aut dentjitas, vel uno 

 nomine ctenoideas appellamus, has, quibus est margo termi- 

 nalis laevis, cycloideas. 



Ut nomen certum indam diversis squamae partibus, par- 

 tem flabelliformem , quae radiis extremis et margine anteri- 

 ore includitur, partem basilarem vel tiabellum appellabo ; 

 trigonum vero margine posteriore terminatum partem termi- 

 nalem, extra quas partes laterales jacent margine laterali cir- 

 cumscriptae. Lineamentis igitur, quantum opus esse videbi- 

 tur, adumbratis, partes singulas accuratius considerare liceat. 



Caput I. 



DE ANATOMIA SQAMAE SPECIALI. 



Agassiz primus omnium naturam squamarum accurate 

 inquisivit earumque dirersitate usus est ad distribuendos pis- 

 ces ; observationes suas in publicum edidit in libro clarissi- 

 mo : „Ilecherches sur les poissons fossiles." Cui primus ob- 

 hicutus est Mandl , qui sententias suas edidit in parte sin- 

 gulari libri sui : „Anatomie microscopique." Postremo ex 

 observationibus Petersii (cfr. Miiller^s Archiv 1841, Bericht 

 von Reichert) certum quid efifectum est , quod partim Agas 

 sizii , partim Mandlii, partim neutrius sententiae consonat. 

 Qua ipsa diversitate optime demonstratur, quam difhcilis vel 

 observatori peritissimo sit inquisitio , neque mirum est, meis 

 observationibus rem non satis posse iUustrari. 



In iis squamis , quae tam crassae erant, ut apte trans- 

 versim potuerint dissecari, semper duas conspexi partes seu 



