over „ ossa otica" spreek en niet de oudere namen, ook door 

 Gegenbaur en "Vrolik gebruikt, heb behouden. Ik geloof niet 

 mij te vergissen dat Yrolik's dissertatie het voornaamste werk 

 is dat tegen de Huxleysche otica is geschreven. Ook deze 

 tegenstand berust op een misverstand. De fout ligt ook hier 

 niet in de bewijsvoering, maar, naar mij voorkomt, in de 

 stelling der quaestie. 



Vrolik stelt zich de twee volgende vragen (10. blz. 68): 

 1°. „Zijn het prootic, epiotic en opisthothic de werkelijke 

 otica of de het gehoororgaan omsluitende beenderen aan den 

 vischschedel ?" 



2°. „Zijn deze otica integreerende deelen des schedels ?" 

 De schrijver toont vervolgens aan dat bij Physostomen „aan 

 de berging der halfcirkelvormige kanalen min of meer con- 

 stant deelnemen 1°. het occ. lat., 2°. het occ. ext. (epiotic), 

 3°. het squamosum, 4°. het petr. (prootic)", en dat aan de 

 berging van vestibulum en sacculus behalve eenige der ge- 

 noemde beenderen ook nog deelneemt het occ. basilare. Hij 

 komt dus tot het resultaat „ het prootic, epiotic en opisthotic 

 bij de visschen zijn geen beenderen wier speciale functie in 

 berging van het gehoororgaan bestaat" (1. c. blz. 74). 



Ten opzichte van de tweede vraag besluit hij uit zijne 

 onderzoekingen „ dat het prootic als een zeer werkelijk deel 

 van den eigenlijken schedelwand ontstaat — volkomen op de- 

 zelfde wijze als het occ. lat. — volstrekt niet als eene spe- 

 ciale vorming der gehoorkapsel" en dat het opisthoticum of 

 „ os intercalare bij de meerderheid der visschen in zijn primi- 

 tieven toestand tot aanhechting van een deel van het schouder- 

 apparaat dient en op andere beenderen ligt." 



De zaak waarover de quaestie loopt, is, zooals ze door 

 Huxley gesteld is, dat men de otica als geen „ deelen van 

 de eigenlijke schedelwand maar als speciale vormingen in de 

 gehoorkapsel beschouwen kan" *). 



1) Huxley, Elements of comp. Anat. pag. 303 Citaat uit Vrolik (10, blz. 73). 



