10 



tweede vraag). Ook komt het niet aan op de wijze der 

 ossificatie van het kraakbeen, rnaar op de plaats. 



De eerste van bovengenoemde beide vragen is door ver- 

 schillende onderzoekers, vooral door Parker en Huxley, voor 

 alle klassen van werveldieren toestemmend beantwoord. Parker 

 meent aan de gehoorkapsel van den schedel van beenvisschen 

 (zalmen) behalve de drie door Hnxley herdoopte, nog twee 

 andere verbeeningen gevonden te hebben, nl. het sfenoticum 

 (postfrontale Cuv.) en het pteroticum (squamosum), zoodat 

 er daar in 't geheel vijf otica zouden zijn i). 



Het antwoord op de tweede vraag moet eveneens bevesti- 

 gend luiden, daar de gehoorkapsel ontstaat ten gevolge eener 

 instulping en zelfs nog een poos nadat ze kraak beenig is ge- 

 worden van de rest van den aanleg van den schedel is ge- 

 scheiden. Het is niet alleen de gehoorkapsel die kraakbeenig 

 wordt, ook in de omhullingen der beide andere hoofdzintuigen 

 kan kraakbeen optreden, nl. in die van het reukorgaan, zelfs 

 ook in die van het gezichtsorgaan, de sclerotica. Wilde iemand 

 nu het kraakbeen der gehoorkapsel niet onderscheiden van 

 het kraakbeen dat de chorda omgeeft en in de onmiddellijke 

 voortzetting ligt van de skeletogene laag van den romp, dan 

 zou hij dit om consequent te zijn, ook niet mogen onder- 

 scheiden van het kraakbeen der sclerotica en dit laatste zal 

 wel in niemand opkomen. Moet men nu verschil maken tus- 

 schen het kraakbeen der gehoorkapsel en dat wat de chorda 

 omgeeft, zoo kunnen ook de verbeeningen die in beide deelen 

 optreden niet tot dezelfde categorie behooren. 



1) Het is niettemin nog wel mogelijk dat deze onderzoekers zich vergist 

 hebben, vooral omdat een deel van hen geen juist begrip schijnt te hebben 

 van primaire en secundaire verbeeningen, zonder hetwelk men de quaestie 

 wel niet tot eene definitieve oplossing kan brengen. Ook dateeren vele der 

 onderzoekingen uit een tijd toen men het verschil hiertusschen nog niet zoo 

 goed kon onderscheiden als tegenwoordig. Dit echter is dunkt mij duidelijk, 

 dat de tegenspraak van Vrolik de quaestie niet raakt. 



