14 



nauwkeurige beschrijving of afbeelding. Over het geheele 

 kopskelet vindt men iets in de leerboeken van Gegenbaur, 

 Huxley en Owen. 



De Kaken. 



De bovenkaak is samengestelder en moeielijker te verklaren 

 dan die van eenig ander Ganoïd. Volgens Muller en Parker 

 bezit zij drie kraakbeenstukken, een gepaard en een ander 

 ongepaard. Waar deze drie deelen aan elkaar grenzen zijn ze 

 door een smalle strook bindweefsel verbonden, zoodat ze, 

 hoewel weinig, bewegelijk ten opzichte van elkaar zijn. Het 

 gepaarde stuk (fig. 1. pq) is het palatoquadratum; het zooge- 

 naamd ongepaarde (fig. 1. x) wordt door Mulle verklaard als 

 „ accessorisch", door Parker als „ rnetapterygoid". Parker be- 

 schouwt het rnetapterygoid bij de visschen in 't algemeen 

 als den top van den kaakboog, De onderste helft van dezen 

 boog is het Meckelsche kraakbeen; de bovenste, een kraak- 

 beenstaaf, die een uitsteeksel naar voren zendt en in den 

 regel twee boven elkaar gelegen verbeeningen bezit, rneta- 

 pterygoid en quadratum. Bij den steur zou nu volgens Par- 

 ker het rnetapterygoid niet als eene verbeening maar als een 

 afzonderlijk kraakbeenstuk voorhanden zijn. Dat het niet tot 

 aan de schedelbasis reikt, verklaart hij voor een secundair 

 verschijnsel en de ongepaarde toestand van het deel acht hij 

 het gevolg van eene versmelting van het wederzijdsche rneta- 

 pterygoid. 



Door het perichondrium zorgvuldig van de zoogenaamde 

 ongepaarde kraakbeenplaat te verwijderen zag ik, dat ze geens- 

 zins zoo eenvoudig is als men tot nu toe gemeend heeft. Ze 

 bestaat nl. uit eene groote menigte stukken door bindweefsel 

 gescheiden en daardoor eenigszins bewegelijk ten opzichte vau 

 elkaar. Om al deze stukken te kunnen waarnemen moet men 

 de kaak van de onderzijde bezien, daar de plaat zich met 

 haar voorrand onder de ondervlakte van het wederzijdsche 



