19 



kraakbeenstukken, waarvan het middelste en grootste een 

 periostalen beenkoker bezit en twee kraakbeenige apophysen. 

 We zullen de drie stukken van boven naar beneden epi- 

 cerato- en hypohyale noemen. (Fig. 1. eli, cli, hh.) Parker noemt 

 het bovenste interhyale en wegens zijn kleinheid zou men 

 dezen naam voor juister kunnen houden. De analogie echter 

 met Spatularia maakt het, naar mij voorkomt, waarschijnlijker 

 dat het een epihyale is. De top van het ceratohyale is met 

 de onderkaak verbonden door het ligamentum mandibulo- 

 hyoideum (fig. 1. I.), dat algemeen bij visschen en Amphibien 

 voorkomt. 



De Kieuivbogen. 



Het is eene algemeen verspreide opinie, dat behalve een 

 ongepaard stuk aan de buikzijde, het basibranchiale, (copula. 

 Gegenbaur) een kieuwkoog bij de visschen ten hoogste uit 

 vier 'gepaarde stukken kan zijn samengesteld. Deze stukken 

 worden in navolging van Engelsche schrijvers van boven 

 naar beneden pharyngo- epi- cerato- en hypobranchiale ge- 

 noemd. Bij den steur bestaan de beide eerste bogen niet 

 alleen uit deze vier stukken, daar de top van hun epibran- 

 chiale niet één maar twee pharyngobranchialia draagt, zoodat 

 de boog een gevorkt voorkomen bezit (fig. %.) We zullen 

 dit verschijnsel bij meer Ganoiden vinden en zien dat zonder 

 uitzondering het eene den bovenkant, het andere den onder- 

 kant kruist der bij den boog behoorende kiewader. Het 

 eerste zullen we supra-, het andere infra-pharyngobranchiale 

 noemen. Bezit een boog slechts één dezer beide deelen dan 

 is het steeds het infra-pharyngobranchiale. De twee eerste 

 bogen bij den steur bestaan uit vijf stukken, de derde 

 uit vier, de vierde uit twee (cerato- en epibranchiale) en de 

 vijfde slecht uit een enkel (ceratobr.) 



De drie hypobranchialia zijn evenals het hypohyale, allen 

 kraakbeenig. De vijf ceratobranchialia bezitten evenals het 



