27 



nius (zie verder op) heeft een deel van den rarnus palatinus 

 trigemini er voor aangezien. 



De zenuw is bij zijn uittreden door een smalle bindweefsel- 

 brug van den ram III gescheiden. Hij zendt takken af naar 

 spieren der bovenkaak en naar den suborbitalen tak van het 

 slijmkanaal. Na voor de orbita -getreden te zijn loopt hij langs 

 den lateralen rand van de basis van den snuit en strekt zich 

 uit tot aan de punt, allengs zich verdunnend door het afge- 

 ven van talrijke takken aan de daar gelegen klieren. Met den 

 vlak naast hem gelegen ramus buccalis vormt hij tal van 

 anastomosen. 



De ramus III splitst zich direct bij het verlaten van 

 den schedel in twee takken, den ramus buccalis en den ram. 

 maxillaris inferior (raandibularis). 



Omtrent den ramus buccalis zegt Stannius l ) „Bei Acci- 

 penser wird der R buccalis der Knochenfische durch zwei 

 sehr starke Nerven vertreten. Ich habe sie früher als Ramus 

 rostri externus und internus beschrieben." De „ ramus rostri 

 externus" is zoo even besproken, de onderste der beide zenu- 

 wen waaruit hij blijkt te bestaan, is natuurlijk de ramus buc- 

 calis. Deze is hier evenals bij de beenganoiden veeleer te be- 

 schouwen als een tak van den ram. III dan als van den ram. 

 II. De boven geciteerde woorden van Stannius over den ram. 

 bucc. van Chimaera en de beenvisschen zijn in den meest 

 letterlijken zin ook van toepassing op dien van den steur. 

 Hij zendt hier naar den mond nog een takje af, dat tot aan 

 de bovenlip te vervolgen was (fig. 3 bl.). 



We zullen zien dat de „ramus rostri internus" niets an- 

 ders is als een tak van den ram. palatinus trig. De ramus 

 maxillaris inferior (fig. 1 r. m. i.) loopt tusschen de buiten- 

 vlakte van den kauwspier (musc. adductor mandibulae) waarin 



1) Stannius, 1, blz. 44. 



