33 



tak van den facialis vertoont. De zenuw (fig.3r.^>. f.) vereenigt zich 

 spoedig niet den ram. pharyngeus glossopharyngei en daarna 

 met den ram. pal. post. trig. Bij jonge exemplaren scheen 

 hij hiermede slechts dunne anastomosen te vormen en was 

 hij er gemakkelijk van af te praepareeren. Hij treedt door 

 hetzelfde gat als deze (fig. 1 r.p.p.) naar de slijmhuid van 

 het verhemelte. 



De Glossopliaryngeus 



treedt uit door een gat (fig. 3 IX) dat vlak bij dat voor 

 den facialis (Vil) is gelegen, in de onmiddelijke nabijheid 

 van den postorbitalen vleugel van het parasfenoid. Het wordt 

 echter geheel door kraakbeen begrensd en ligt vlak voor 

 de plaats waar het supra-pharyngobranchiale I tegen den 

 schedel steunt (B. s.) Uit de membraan die het gat sluit en 

 den buitenwand van het ganglion vormt, treden vier zenuwen 

 te voorschijn (in de figuur is er slechts één geteekend) die 

 met de bases onmiddelijk aan elkaar grenzen. De dikste is 

 de ram. posterior (voor den eersten kieuwboog); twee an- 

 deren zijn rami anteriores, bestemd voor den boog van het 

 hyomandibulare waar ze o. a. de halve kieuw van het kieuw- 

 deksel innerveeren. De vierde eindelijk is de ram. pharyngeus 

 („Ramus communicans cum Ramo palatino et Ramo maxil- 

 lari superiore Nervi trigemini" Stannius) die tal van takken 

 afgeeft in de slijmhuid van de keel en zich verbindt met 

 den ram. pal. fac, het homologon van een ramus pharyn- 

 geus. Bij de jonge exemplaren was hij gemakkelijk vrij te 

 praepareeren; hij bleek ook in de slijmhuid van het ver- 

 hemelte te eindigen, doch trad niet hierheen door het gat 

 tusschen de „cartilogo impar" en het palatoquadratum maar 

 boog zich om den buitenrand dezer plaat naar hare binnen- 

 vlakte. Wegens zijn loop en de deelen waarin hij zich ver- 

 takt kan er geen twijfel aan zijn dat hij een ramus pharyn- 

 geus voorstelt. 



