37 



niet bekend en de kieuwbogen zijn nog in 't geheel niet 

 beschreven. Muller heeft een gedroogd skelet onderzocht; 

 geen wonder dat hij niet alles goed heeft gezien. 



De Kaken. 



De bovenkaak bestaat gelijk Muller zegt uit drie deelen, 

 twee beenige en een kraakbeenig. Het kraakbeenige deel is 

 het palatoquadratum (fig. 4 p q) ; het buitengedeelte van zijn 

 achterkant zendt een plaatvorraig uitsteeksel (p m) over den 

 kauwspier (m, a d) naar voren, dat aan de waarnemers ont- 

 snapt is. Het is ook eerst goed zichtbaar wanneer de been- 

 plaat die zijn buitenkant bedekt en tot aan het vooreinde 

 van het palatoquadratum loopt, is weggenomen. Een derge- 

 lijk uitsteeksel maar veel meer rudimentair hebben we bij 

 jonge steuren gevonden. Een reeks van doorsneden bewees 

 dat zijn kraakbeen continueel met dat van het palatoquadratum 

 samenhangt. Het palatoquadratum is achteraan het breedst, 

 naar voren wordt het smaller om aan het allervoorste ge- 

 deelte weer iets breeder te worden. Het voorste, maar niet 

 het allervoorste gedeelte is door een ligament (l e p) (liga- 

 mentum ethmo-palatinum) bevestigd aan de schedelbasis, 

 voor een gepaard uitsteeksel dat waarschijnlijk homoloog is 

 met een dergelijk uitsteeksel bij den steur (fig. 3 p l). Op de 

 plaats waar het palatoquadratum het genoemde uitsteeksel 

 over den kauwspier uitzendt, is het door een dubbel liga- 

 ment (/)' vastgemaakt zoowel aan het ondereinde van het 

 hyomandibulare als aan den top (het achtereinde) van het 

 symplecticum. Het palatoquadratum is geheel kraakbeenig; 

 bij het ondere exemplaar vond ik een periostale beenschors 

 op de plaats waar het lig. ethmo-palat. had moeten gezeten 

 hebben. Deze verbeening is natuurlijk het autopalatinum; 

 het perichondrium van het kraakbeen dat er voor en er 

 achter gelegen was strekte zich er onafgebroken over uit. 



De beide dekbeenderen der bovenkaak zijn lange uiterst 



