40 



elk uiteinde. Het heeft een eigenaardigen vorm. Aan zijn 

 beenig middengedeelte kan men drie afdeelingen onderschei- 

 den, een centraal cylindrisch deel en aan weerskanten daar- 

 van een dunnen platten vleugel. Waren beiden vleugels niet 

 aanwezig dan zou het been in 't midden zeer smal zijn; nu 

 is het daar slechts weinig smaller dan aan zijn beide einden. 

 Het geheele deel is recht maar de beide uiteinden schijnen 

 ten opzicht van elkaar eene wringing van 90° om de lengteas 

 ondergaan te hebben, zoodat de platte apophyse die achter 

 de orbita met den schedel geleedt, een hoek van 90° schijnt 

 te vormen met de andere apophyse waaraan door band het 

 symplecticum bevestigd is. In waarheid liggen beide apo- 

 physen in hetzelfde vlak maar heeft de onderste een uitsteek- 

 sel naar achteren gevormd (o Je), de operculairknop, die tot 

 steun dient aan de basis van 't operculum. Bij den steur be- 

 staat een dergelijk verschijnsel (in de figuren is dit niet dui- 

 delijk weergegeven.) 



Het symplecticum is kraakbeenig en bezit aan zijn voor- 

 rand twee knobbels; tusschen beiden ligt de gewrichtskom voor 

 de onderkaak. Zij is met bindweefsel bekleed. De onderste 

 knobbel is door een band met de onderkaak verbonden, de 

 bovenste door bindweefsel met de bovenkaak. Dat deze boven- 

 dien door een band (l') zoowel met den top van het symplecti- 

 cum als met het ondereinde van het hyomandibulare ver- 

 eenigd is, is reeds gezegd. 



Het Hyoid 



bestaat evenals bij den steur uit drie stukken, epi-, cerato- en 

 hypohyale (eh. cJi. en Mi.). Alleen het middelste bezit een 

 periostalen beenkoker. 



Het epihyale, dat bij den steur zeer klein is, is hier onge- 

 veer zoo groot als het symplecticum en is achter aan den 

 onderrand hiervan bevestigd. Tegen de meening dat het een 

 interhyale zou zijn, pleit niet alleen zijn grootte, maar vooral 



