45 



neu wordt bijna geheel gevormd door het infundibulum, (inf.) 

 dat op deze plaats de geheele breedte der hersenen inneemt. 

 Aan zijne achter- en ondereinde hangt de hypophysis (lip) ; zij 

 is plat en schijfvormig, met het achterste gedeelte vastgegroeid 

 aan het kraakbeen der schedelkapsel; haar ondervlakte heeft 

 een vlokkig uiterlijk. Verreweg het grootste gedeelte der her- 

 senen wordt ingenomen door de medulla oblongata die in 

 verhouding tot het geheel eene kolossale ruimte inneemt. Eene 

 vlakke mediale voor duidt ook hier eene scheiding in twee 

 helften aan, waarvan elke zwak gestreept is. 



Onder den conus vasculosus treedt met één (ventralen) 

 wortel de oculomotorius te voorschijn. Vóór het aftrekken 

 der pia mater (hetwelk zoo voorzichtig mogelijk onder eene 

 sterke loupe gebeurde) scheen hij met twee wortels te ont- 

 springen; de een kan wel een bloedvat geweest zijn. Achter 

 den oculomotorius komt de trochlearis te voorschijn (IV) die 

 niet uit de ventrale maar uit de dorsale vlakte ontspringt 

 evenals bij den steur. 



De trigeminus (V) ontspringt uit twee hoofdmassa's, p en q 

 waarvan de voorste de kleinste is en uit tal van wortels 

 bestaat. De achterste bestaat uit twee dikke wortels en zendt 

 den facialis (VII) uit. De abducens (VI) was met het bloote 

 oog zoo goed als onzichtbaar. Hij ontspringt niet ver van 

 de mediaanlijn met een zeer groot aantal worteltjes en was 

 tot achter den oorsprong van den acusticus te vervolgen. 

 Hij loopt eerst rechtuit naar voren langs de hersenbasis en 

 wendt zich naar buiten op. de grens van de beide hoofd- 

 massa's der wortels van den trigeminus. 



De acusticus schijnt bij zijn oorsprong door middel van 

 twee fijne draden met den achtersten wortel van den trige- 

 mino-facialis te communiceeren. Hij splitst zich spoedig in 

 twee takken (VIII en VIII'). 



De glossopharyngeus (IX) ontspringt naast den ventralen 

 wortel van den vagus uit de basis der medulla. Hij loopt 



