50 



let zijn gegeven door Agassiz 1 ), Joh. Muller 3 ) en van dat 

 eener kleine variëteit die veel overeenkwam met P. Senegal! us 

 Cuv. door Traquair. 3 ) Leydig 4 ) heeft de histologische struc- 

 tuur vas vele beenderen beschreven. Bij een onderwerp dat 

 door zooveel beroemde onderzoekers is ter hand genomen, be- 

 hoef ik wel niet te zeggen dat ik me grootendeels tot eene 

 bloote opsomming kan bepalen en dat het mij een groote 

 vreugde was als ik een kleinigheidje aan de verkregen resul- 

 taten kon toevoegen. 



Wat de benamingen aangaat, zoo zullen we ons, waar niets 

 anders gezegd wordt, houden aan die van Traquair die juister 

 zijn dan die der oudere schrijvers. 



Be Kaken. 



"Wat de bovenkaak aangaat, zoo bevat zij de gewone drie 

 verbeeningen in het palatoquadratum nl. aan den achterkant 

 het quadratum (fig. 6 q) en metapterygoid (mt.p)] en aan 

 de voorzijde het autopalatinum (palatinum Traquair). Dit laatste 

 is in de figuur niet te zien daar het door het oog bedekt 

 wordt, het was ook niet als eene afzonderlijke verbeening 

 aanwezig, maar versmolten met het daaronder gelegen dekbeen 

 (eet. p) evenals bij de exemplaren die door Agassiz en Joh. 

 Muller onderzocht zijn. Dat het echter als een afzonderlijke 

 verbeening ontstaat, bewijst de variëteit die door Traquair 

 onderzocht is en waar het nog als een geheel afzonderlijk deel 

 in het vooreinde der palatoquadraat-synchondrose (p. q) lag. 

 Van de huidbeenderen der bovenkaak ligt het entopterygoid 



1) Agassiz. 4. 



2) Muller, 3. (Afbeelding) en Mullere Archiv 1843. Jahresbericht blz. 

 COXXXIX. 



3) Traquair, 5. 



4) Leydig, Histol. Bemerk, über den Polypterus biehir. Zeitschr f. wiss. Zool. 

 Bd. V. 1854. 



