55 



beentjes begrensd in plaats van door twee, zooals tot nu toe 

 werd opgegeven. In de verklaring zijner figuren merkt reeds 

 Muller op dat het „temporale accessorium" aan den buiten- 

 kant van den schedel zichtbaar is; hij maakt hieruit echter 

 geen gevolgtrekkingen. De vroeger aan dit deel gegeven 

 namen zijn af te keuren daar het van geheel anderen aard 

 is als het hyomandibulare (temporale Agg. en Miill.) en zijn 

 betrekking hiermede natuurlijk van secundairen aard moet zijn. 



Yan de beenderen van het kiewdeksel ontbreekt alleen het 

 interoperculum. Het praeoperculum is met andere beentjes 

 vergroeid tot eene groote plaat die de wang bedekt. De 

 plaats waar het eerstgenoemde deel in deze plaat moet ge- 

 zocht worden, wordt aangegeven door eene verdikking aan de 

 binnenzijde van haar achterste gedeelte. Deze verdikking loopt 

 evenwijdig met het hyomandibulare en wordt doorboord door 

 de bovenhelft van den mandibulairen tak der slijmkanalen 

 (eene karakteristieke eigenschap van het praeoperculum). 



Het operculum geleedt met den operculairknop van het 

 hyomandibulare; de gewrichtspan is met kraakbeen bekleed 

 en hierdoor geeft het been te kennen dat het niet als eene 

 zuivere huidossificatie mag beschouwd worden, maar ook op 

 een ontstaan uit kieuwstralen mag aanspraak maken. 



Het Hyökl . 



bestaat gelijk reeds Muller meedeelt uit drie beenige stuk- 

 ken en loopt van de onderste apophyse van het hyomandi- 

 bulare naar het basibranchiale. De drie stukken bezitten in 

 hun binnenste kraakbeen, dat aan beide uiteinden nog heel 

 even te voorschijn komt (in fig. 7 niet aangegeven). Ze 

 heeten van beneden naar boven hypo-, cerato- en interhyale; 

 het laatste is misschien een epihyale ; radii branchiostegi 

 zijn echter niet aanwezig om het uit te maken ; ze worden 

 gerepresenteerd door de groote branchiostegaalplaat. De top 

 van het ceratohyale is door een lang band vastgemaakt aan 



