59 



overladen daarin niet geteekend) en neemt spoedig een com- 

 missuur op uit een zeer dik ganglion van den rara. ophth. 

 prof. Dit glanglion kan moeielijk iets anders zijn als het 

 ganglion ciliare; zoo het als glanglion oculomotorii mag be- 

 schouwd worden moet men aannemen dat de dorsale wortel 

 van den oculomotorius in den ram. ophth. prof. bevat is. Het 

 ganglion staat verder nog door twee korte commissuren (fig. 

 6) in verbinding met den ram. ophth. superficialis. Van deze 

 commissuren teekent Muller er slechts één ; het ganglion is 

 hem ontgaan. Yan het boven geschrevene heb ik mij aan 

 beide lichaamshelften overtuigd. De oculomotorius loopt recht 

 uit naar voren en vertakt zich in zijn gewone oogspieren. 



Boven en voor den beschreven zenuw treedt de trochlearis 

 (IV) uit. Hij loopt eerst naar beneden en daarna naar voren, 

 terwijl hij met den ram. ophth. sup. schijnbaar één streng 

 vormt (in de figuur zijn de zenuwen van elkander af geprae- 

 pareerd). Zijn loop komt dus overeen met dien bij den 

 steur; hij vertakt zich als gewoonlijk in den musc. obl. sup. 

 maar zendt bovendien nog een fijn takje af dat in den voor- 

 wand der orbita binnendringt. 



Trigeminus. 



Wanneer men den ram. oticus buiten rekening laat, die 

 eerst op de bovenvlakte van den primordiaalschedel te voor- 

 schijn treedt, dan bezit de trigeninus drie openingen, gelijk 

 reeds Traqnair heeft opgegeven ; door de voorste treedt de 

 ophth. prof. met den oculomot. uit, door eene daarachter 

 gelegene de ram. ophth. sup. met den ram. max. sup.; door een 

 andere onder deze laatste liggende, de ram. III en misschien 

 de abducens. De beide laatste openingen liggen in eene uit- 

 snijding van den achterrand van het sfenoïd, voor de rest 

 worden ze door kraakbeen begrensd; ze zijn zoo dicht bij 

 elkaar gelegen dat J. Muller meende met eene enkele opening 

 te doen te hebben. 



