60 



Het prooticura reikt niet ver genoeg naar boven en voren 

 om aan begrenzing van de gaten voor den trigeninus deel 

 te nemen. 



De ram. ophth. superficialis (r. o. s.) vertoont zich als een tak 

 van den ram. II; hij loopt rechtuit naar voren boven de oog- 

 spieren en den opticus, legt zich spoedig tegen den troch- 

 learis aan en verdwijnt in den voorwand der orbita in een sleuf 

 op het prefrontale die door het frontale gedekt wordt. Hij 

 verzorgt zijn gewoon gedeelte van het hoofdslij mkanaal. 



De ram. ophth. profundus (r.o.p.) treedt wel gemeenschap- 

 pelijk met den oculomotorius uit maar beiden hebben een 

 eigen kanaal in den schedelwand. Den eerstgenoemden zenuw 

 kon ik vervolgen tot bij de intreding van den ram. III waar- 

 mede hij samen te hangen schijnt. De hersenen waren niet 

 goed genoeg geconserveerd om het open splijten van den 

 schedel te kunnen verdragen, zoodat ik den oorsprong der 

 zenuwen niet kon nagaan. Bij zijn uittreding ligt de ram. 

 ophth. prof. achter den oculom. Hij vormt het reeds ver- 

 melde glanglion ciliare (gl. c) en loopt gelijk Muller reeds 

 ge teekend heeft onder musc reet. superior en obl. sup. naar 

 den voorwand der orbita, die hij door dezelfde opening als 

 de ram. ophth. sup. verlaat. 



De ram. oticus is zeer fijn; hij verlaat den ram. II inden 

 schedelwand, begeeft zich door een eigen kanaal in het kraak- 

 been naar boven, kromt zich naar achteren en bereikt de 

 bovenvlakte van het primordiaalcramium waar hij waarschijn- 

 lijk het gedeelte van het slijmkanaal verzorgt, wat in het 

 squamoso-parietale gelegen is. Door Muller wordt hij niet 

 vermeld. 



De ram. max. sup. wordt door Muller niet genoemd; hij 

 teekent hem echter als een enkelvoudige zenuw die onder 

 het oog naar voren loopt. Deze zenuw blijkt echter uit twee 

 nagenoeg even dikke te bestaan die oogenschijnlijk één streng 

 vormen, maar niet moeielijk van elkaar af te praepareeren 



