66 



ook hier gemakkelijk herkenbaar aan hunne spongieuse samen- 

 stelling en bruingele kleur, terwijl de huidverbeeningen 

 witachtig en vast van aard zijn. Het autopalatinum is bizon- 

 der lang en reikt van het quadratum tot aan den (gepaarden) 

 vomer. Bij Aggassiz en Muller reikte het zelfs tot achter het 

 quadratum, wat zich gemakkelijk laat verklaren uit eene groo- 

 tere verbeening der kraakbeenstreep p q. Het been bevat over 

 zijn geheele lengte op den buitenkant eene sleuf, die gesloten 

 wordt door de rij van beentjes waaruit het maxillare is samen- 

 gesteld; in deze sleuf ligt de ram. max. sup. en de ram. 

 buccalis. Het autopalatinum is hier geen zuiver primair been, 

 daar een groot deel zijner binnenvlakte de vaste aard van 

 een huidbeen bezit, met kleine tanden bezaaid is en zonder 

 slijmhuidbekleeding direct deelneemt aan de begrenzing der 

 mondholte; dit gedeelte strekt zich uit van het dermopalatinum 

 tot het quadratum, neemt dus de plaats in van een ectopte- 

 rygoid. Reeds Agassiz vermoedde dat het met zulk een been 

 (door hem transversum genaamd) zou versmolten zijn. Bij het 

 jonge exemplaar wat ik onderzocht was nog een gedeelte van 

 een naad te zien. Ook de bovenzijde van het been is vast en 

 witachtig; ze ligt direct aan de bovenvlakte van den schedel 

 tusschen maxillare en nasale, en wordt waarschijnlijk alleen 

 door de epidermis bekleed. Dit gedeelte is vermoedelijk ont- 

 staan door een voortgroeien van het been in het oorspronke- 

 lijk daarboven gelegen bindweefsel. 



Het metapterygoid, waarschijnlijk de top van den oorspron- 

 kelijken kaakboog, is aan zijn boveneinde met een dun laagje 

 kraakbeen bekleed en geleedt daarmede met een uitsteeksel 

 van het prooticum (ala magna Ag. en Müll.), dat eveneens 

 met kraakbeen bekleed is en welks onderzijde gesteund wordt 

 door een dwarsvleugel van het parasfenoid. Zulk eene geleding 

 van den waren top van den kaakboog met den schedel wordt 

 bij de visschen, voor zoover ik weet, alleen bij de Notidanen 

 aangetroffen. Bij Cestracion is het palatoquadratum onbewe- 



