70 



aan Agassiz en Muller bekend ; ze meenden dat het vierde, 

 het interoperculum, ontbrak. 



Het praeoperculum [pr. op) is evenals bij vele Teleostiers, bv. 

 den haring, gebogen in den vorm van een rechten hoek waar- 

 van de beide beenen 2 ) hier zeer verschillen. Het eene been l ) 

 is eene dunne plaat, bedekt een groot gedeelte van den 

 buitenkant van het hyomandibulare en loopt in dwarsche 

 richting van beneden naar boven. Het wordt door spieren 

 bedekt en ligt geheel onder de oppervlakte van het lichaam. 

 Het tweede been ] ) is dikker, loopt in overlangsche richting, 

 d. i. evenwijdig aan de lengteas van het dier, en ligt direct 

 aan de oppervlakte. Het reikt tot dicht bij de onderkaak en 

 den gewrichtsknop van het quadratum, (dichter dan in de 

 liguur zichtbaar is, daar deze den kaaktoestel en profil ver- 

 toont) en schuift zich langs de ondervlakte van het inter- 

 operculum. De bovenhelft van den mandibulairen tak van het 

 slijmkanaai strekt zich door beide beenen ] ) uit. Gelijk men 

 in de figuur zien kan, ligt de achterrand van het hyomandi- 

 bulare in hetzelfde dwarsvlak als die van 't praeoperculum. 



Het interoperculum (i.o.p) werd door Agassiz en Muller ge- 

 houden voor 't symplecticum, Cuvier. We hebben echter 

 boven gezien welk been dezen naam behoort te dragen, maar 

 al ontbrak het zooals bij Polypterus, dan zou nog het 'been 

 i.o.p niet daarvoor mogen worden aangezien daar het in kleur 

 structuur en gemis van elk spoor van kraakbeen duidelijk 

 een secundair been is. Het strekt zich uit van het achter- 

 einde van den voet van 't symplecticum tot bij den hoek 

 der onderkaak en vormt met zijn vooreinde een indeuksel in 

 't quadratum, waarmede het door een dun laagje bindweefsel 

 verbonden is; met de onderkaak is het vereenigd door een 

 iets langere bandmassa. 



1) Om olk misverstand te voorkomen, is het misschien niet overbodig te 

 zeggen dat »been" hier in de beteekenis van hoekbcen gebruikt wordt. 



