72 



De Kieiiwbogen (fig. 10) 



zegt Agassiz alleen dat ze uit dezelfde deelen bestaan als 

 bij den snoek. Ze bestaan uit zeer dunne, tengere plaatjes 

 wier buitenkant bizonder sterk is uitgehold tengevolge van 

 de groote verbreeding, of liever verdieping, der sleuf waarin 

 de bloedvaten en zenuwen gelegen zijn. De gepaarde deelen 

 der bogen zijn allen beenig met zeer smalle kraakbeenrandjes 

 aan elk uiteinde, behalve het uiterst rudimentaire supra- 

 branchiale I en II welke zeer kleine kraakbeenstukjes zijn. 

 Er zijn vier hypo-branchialia aanwezig, die vrij lang en twee 

 aan twee door een lig. interarcuale (l. i. a. r.) vereenigd zijn. 

 Zulk een ligament vindt men ook tusschen 't hypobr. I en 

 het ondereinde van 't cerato hyale, alsmede tusschen 't hv- 

 pobr. IV. en den vijfden boog, die enkel bestaat uit een 

 cerato branchiale, of, zoo men wil, uit een ongescheiden 

 cerato- en hypobr. V. De 5 cerato-branchialia zijn lange 

 staven, die bijna tot aan de basis van den schedel reiken. 

 Van de vier epibr. zijn de beide eerste vorkvormig gedeeld. 

 Door de spleet tusschen de beide vorktanden treedt weer de 

 kieuwarterie naar achteren. 



Het infra-pharyngobranchiale I steunt evenals bij Polypterus 

 tegen dat gedeelte van den lateralen rand van het para- 

 sfenoid wat achter den postor bitalen dwarsvleugel en onder 

 eene uitbochting van het prooticum gelegen is; deze uit- 

 bochting wordt veroorzaakt door de ontwikkeling van het 

 vestibulum. Dicht achter genoemde bevestiging is het infra- 

 pharyngobr. II vastgehecht. Aan den vierden kieuwboog is een 

 (infra) pharyngobr. geteekend wat echter ook aan den top 

 van den derden boog bevestigd was en waarschijnlijk ontstaan 

 is door versmelting van twee infra-phar. br. Het bevatte 

 slechts een spoor van eene verbeening en vormt een „os 

 pliaryngeus superior" terwijl zijn oudervlakte door eene me- 

 nigte dicht op elkaar staande tanden bezet is. 



