80 



waarvan de eerste vier elk een geheele kieuw en aan den 

 onderkant eene dubbele rij sterk getande uitsteekseltjes dra- 

 gen, terwijl de vijfde hiervan weer slechts eene enkele rij 

 en geen kieuw bezit. Van het kopskelet bestaat slechts eene 

 enkele beschrijving; ze is van Bridge 1 ) en dateert uit den 

 laatsten tijd. Ik heb er slechts weinig aan toe te voegen of 

 te veranderen. 



De Kaken. 



De bovenkaak is goed en uitvoerig beschreven door Bridge, 

 zoodat ik mij tot eene opsomming der deelen kan bepalen ; 

 het eenige noemenswaardige verschil wat ik vond, is dat bet 

 dermopalatinum niet uit één maar uit twee voor elkaar ge- 

 legen stukken bestond (fig. 11 d.p. 1, en cl. p. 2). Het achterste 

 diende voornamelijk als dekbeen van de orale vlakte van het 

 autopalatinum, het voorste voor die van dat gedeelte der 

 palatoquadraat-synchondrose wat voor het genoemde primaire 

 been gelegen is. 



De synchondrose {p. q.) vertoont zich aan den buiten- 

 kant der kaak niet als eene continueele streep, zooals we 

 tot nu toe gevonden hebben, maar als twee stukken daar 

 matapterygoid (mt.p.) en quadratum (q.) elkaar onmiddelijk 

 aanraken. Het achterste stuk, dat wat aan het hyomandibu- 

 lare grenst, is het kleinste. Het eenige wat van de synchon- 

 drose aan den binnenkant van den kaaktoestel zichtbaar is, 

 na het wegnemen der huid, is een deel van dit laatste stuk. 

 Op het autopalatinum vormt het voorste eene gewrichtskom 

 voor het autopraefrontale van den schedel (articulatio palato- 

 basalis s. ethmo-palatina). 



In het palatoquadratum zijn weer de gewone drie verbee- 

 ningeu opgetreden : autopalatinum, metapterygoid en quadra- 

 tum. Het metapterygoid is evenmin als het quadratum hier 



1) Bridge. G. 



