81 



een zuiver primair been, daar een gedeelte van hnn binnen- 

 vlakte in de mondholte bloot ligt en evenals de binnenzijde 

 van 't ento- en ectopterygoid, bezaaid is met kleine tanden. 

 "Waarschijnlijk vertoonen zich de twee eerstgenoemde been- 

 deren, evenals die van Polyterus, oorspronkelijk als twee 

 soorten van ossificaties nl. secundaire en primaire, die latei- 

 zoowel tot quadratum als tot metapterygoid versmelten j men 

 zou dit ten minste afleiden uit het palatinum, waar zich 

 beide soorten nog als zelfstandige deelen vertoonen. 



De voorste punt van 't metapterygoid is door een kort 

 band verbonden met het onderste uitsteeksel van 't alisfenoid, 

 tusschen de opening voor den opticus en die voor de hoofd- 

 massa van den trigeminus. Deze punt beantwoordt dus aan 

 den „pediculus," door Huxley en Parker voor de Amphibiën 

 en Cestracion beschreven. De lange middelste, geheel vrij 

 uitstekende punt is. waarschijnlijk de ware top van den kaak- 

 boog en zou dan overeenkomen (volgens Huxley) met den 

 „processus oticus;" het is ook mogelijk dat deze (middelste) 

 punt een „proc. adscendens" representeert; de achterste, die 

 aan het hyomandibulare raakt, zou dan overeenkomen met 

 een proc. oticus, zoodat we bij Amia dezelfde drie uitsteek- 

 sels aan den top van den kaakboog zouden vinden als bij de 

 Urodelen. De karakteristieke betrekkingen tot de openingen 

 voor den trigeminus vertoonen ze echter niet, wat wel 't 

 geval is met de voorste punt. Deze is met kraakbeen be- 

 kleed. De top van 't metapterygoid is ook met kraakbeen 

 bekleed en men zou daarom misschien eene geleding met 

 den schedel vermoeden, evenals bij Lepidosteus, dit is echter 

 niet het geval, hij is alleen door een band met den achter- 

 wand der orbita verbonden. Hetzelfde vond Huxley ] ) bij een 

 embryo van Cestracion, maar bij 't volwassen dier geleedde 



1) Huxley, 11. 



