84 



spleniale wat evenmin als bij Polypterus tot aan de symphyse 

 reikt, daar er vóór twee beentjes gevonden worden van eene 

 losse samenstelling, waarvan bij nadere beschouwing elk nog 

 blijkt te bestaan uit kleinere stukjes; ongetwijfeld ten ge- 

 volge van eene onvolkomene versmelting van tandbases. 



Deze deelen zijn allen door Bridge beschreven, hij geeft 

 bovendien nog op dat het autangulare een kleine ganoïdschub 

 zou bezitten. Ik twijfel niet of dit is eene vergissing; het 

 autangulare bezit eene sleuf voor den ram. mand. externus 

 facialis (fig. 12. r.m") en schijnt daardoor op het eerste ge- 

 zicht door een afzonderlijk plaatje gedekt te zijn; ziet men 

 echter nauwkeurig toe, dan blijkt dat in deze sleuf geen 

 spoor van naad te vinden is en dat beide deelen eene gelijk- 

 soortige bruingele kleur bezitten, evenals de overige primaire 

 verbeeningen. 



Uit het bovenstaande blijkt dat de onderkaak van Amia 

 niet zoo geheel bizonder is als Bridge schijnt gemeend te 

 hebben. 



De Kaahsteél 



bestaat evenals bij alle andere Ganoïden uit twee stukken : 

 hyomandibulare en symplecticum. Het hyomandibulare bezit 

 aan zijn boven- en onderkant kraakbeen en dit bekleedt ook 

 den operculairknop. Aan de vorming van zijn gewichtsvlakte 

 op den schede] wordt deelgenomen door het scpaamosum. Het 

 wordt evenals bij Lepidosteus ongeveer in 't midden doorboord 

 door den facialis en wat daar over deze doorboring gezegd 

 is, geldt ook voor Amia, zoodat we mogen aannemen, dat de 

 zenuw ook hier in een stadium der ontogenie den onderkant 

 van het been kruiste. 



Het symplecticum is door synchondrose met de onderste 

 apophyse van het hyomandibulare verbonden. De achterkant 

 (o. a.) dezer apophyse is in fig. 1 1 zichtbaar. Van het symplec- 

 ticum (sy) is alleen de onderste punt te zien, welke eene met 



