90 



Het is op deze plaats echter mijn doel niet, en 't gaat 

 voorloopig mijne krachten ook ver te boven, om over deze 

 dingen in uitvoerige discussiën te treden, mijn doel is al- 

 leen om de aandacht van toekomstige onderzoekers te ves- 

 tigen op het verband tusschen schubben en intersegmen- 

 tale septa. 



§ 11. 



De loop der slijmkanalen is ook door Bridge nagegaan 

 Het hoofdkanaal ligt in 't post-temporale, supra-teraporale, 

 squamosum, ! ) frontale 2 ) en nasale. 



De supratemporale dwarscommissuur ligt in de beide supra- 

 temporalia. 



De mandibulaire tak verlaat het hoofdkanaal in 't squa- 



1) Bridge noemt dit been „parietale", is echter onzeker of deze naam 

 de juiste is en zegt dat de naam dermo-pteroticum of dermo-epioticiim 

 misschien beter zou zijn. Daar het dat gedeelte van den stam der slijm- 

 kanalen bevat wat onmiddelijk op het supra-temporale volgt en het boven- 

 dien deelneemt aan de vorming van de gewrichtspan voor het hyomandi- 

 bulare, is het ongetwijfeld het squamosum, welke naam waarschijnlijk het- 

 zelfde deel aanduidt als wat Bridge met dermo-pteroticum bedoelt. Het 

 werkelijke parietale (dermo-supra-occipitale Bridge) bezit zijn karakteris- 

 tieke ligging langs de mediaallijn van den schedel, tusschen 't frontale en 

 de rij der (twee) supra-temporalia. 



In mijn exemplaar evenals in dat wat O wen (volgens Bridge) beschrijft 

 was het duidelijk gepaard. Bij Bridge was het echter ongepaard, ongetwij- 

 feld ten gevolge van het verdwijnen der mediale naad, en deze toestand 

 heeft hem waarschijnlijk op het verkeerde denkbeeld gebracht te doen te 

 hebben meteen „dermo-supra-occipitale." Het supra occipitale moet niet vóór 

 maar i n de rij der supra-temporalia gezocht worden. (Zie de figuur van 

 den steur bij Gegenbaur, 13, blz. 428 en Huxley 23, blz. 146). 



2) 't Is merkwaardig dat Bridge bij de beschrijving van den loop der 

 slijmkanalen geheel vergeten heeft het frontale op te noemen. 



