99 



achterste neusgat door een d warsband verbonden waarin een 

 kraakbeenkern aanwezig was. 



Van de drie dekbeenderen der onderkaak ligt het spleniale 

 (Huxl.) aan den binnenkant. Van de twee die zich aan den 

 buitenkant bevinden (fig. 14 pd en d) noemt Huxley het 

 achterste en grootste (d) angulare, het voorste dentale. Het 

 voorste neemt echter volstrekt geen deel aan de begrenzing 

 van den bovenrand der kaak ; het heeft een driehoekigen 

 vorm en komt in vorm en ligging volkomen overeen met 

 het driehoekige gedeelte van het dentale bij Polypterus, wat 

 door een verheven rand begrensd wordt alsof daar eene ver- 

 smelting had plaats gehad van vroeger gescheiden deelen. 

 Men weet dat Polypterus in vele opzichten met Ceratodus 

 overeenkomt. Wegens deze analogie en omdat anders het 

 been pd voor een dentale eene zóó abnorme ligging zou heb- 

 ben als bij geen ander dier wordt aangetroffen, houd ik het 

 voor een zelfstandig deel van het dentale, voor een soort 

 prae-dentale. Men weet dat ook het voorste gedeelte van het 

 spleniale gerepresenteerd kan worden door zelfstandige been- 

 tjes; we zagen dit bij Polypterus en Amia. 



Het been d (articulare Günther; angulare Huxley) neemt 

 de plaats in die gewoonlijk zoowel door het dentale als door 

 het dermangulare wordt ingenomen en kan daarom angulo- 

 dentale genoemd worden. De basibranchialia vond Huxley 

 gerepresenteerd door twee kraakbeenstukjes, die geheel vrij in 

 een band lagen wat aan het basihyale bevestigd was; ik 

 vond in het exemplaar dat ik onderzocht slechts één spoel- 

 vormig kraakbeenstukje, dat geheel vrij in het genoemde 

 band lag. Voor het ondereinde van den vijfden boog teekent 

 Huxley een zeer klein kraakbeenkerntje, waarvan hij zegt dat 

 het waarschijnlijk het rudiment is van een zesden boog. In 

 het exemplaar dat ik onderzocht, was het niet aanwezig. 

 Blijkbaar zijn deze zeer rudimentaire deelen aan groote va- 

 riatie onderhevig, wat ook het geval is met de kraakbeen- 



