114 



vorktand kan geheel of gedeeltelijk door een zelfstandig stuk 

 gerepresenteerd worden. Daar Parker deze gevorkte toestand 

 ook bij embryo's van Selachiers (roggen) gevonden heeft, mag 

 men aannemen dat hij bij de oorspronkelijke werveldieren 

 voorkwam. 



Terwijl bij alle Ganoïden de kieuwader tusschen de tan- 

 den der vork naar binnen en achteren loopt, vertoont ook 

 de onderkant van den derden en vierden kieuwboog bij de 

 kraakbeenganoïden en Amia eene betrekking tot bloedvaten; 

 deze laatste is wegens haar beperkt voorkomen waarschijnlijk 

 een aanpassingsverschijnsel, evenals Gegenbaur voor sommige 

 roggen heeft aangetoond. 



De Oogspiersetiuwen. 



De oculomotorius bezit bij alle Ganoïden (ook bij Ceratodus) 

 eene zelfstandige uittredingsopening, welke dicht vóór die 

 van den ram. ophth. prof. gelegen is en er bij Polypterus 

 zóó dicht bij ligt, dat men zeggen kan dat beide door ééne 

 opening uittreden. Eene duidelijke ganglieuse opzwelling als 

 ganglion ciliare ontbreekt bij de kraakbeenganoïden en Amia, 

 is daarentegen bij Polypterus, Lepidosteus (en Ceratedus) aan- 

 wezig. Bij deze visschen neemt zeer duidelijk de ram. ophth. 

 prof. (bij sommige ook de ram. ophth. sup.) aan zijne vor- 

 ming deel en aan eene verbinding alleen door middel van 

 bindweefsel viel niet te denken. 



De trochlearis bezit bij de kraakbeenganoïden, bij Polyp- 

 terus (en Ceratodus) eene zelfstandige uittredingsopening; bij 

 Lepidosteus en Amia is het mij niet gelukt hem ver genoeg 

 te vervolgen. Genoemde opening ligt hoog en vrij ver naar 

 voren. 



De abducens treedt bij de kraakbeenganoïden, Polypterus 

 (en waarschijnlijk ook Ceratodus) zelfstandig uit; dicht bij 

 de opening voor den ram. III trig. 



