14 



Varia 



DOOR 



Jhr. W. C. VAN HEURN. 



I. 



In sommige jaren vertoeven de zwaluwen, en in 't bijzonder 

 H. rustica, langer in ons land dan gewoonlijk. Men ziet ze dan 

 hier en daar nog tot laat in October, ja zelfs tot in November in 

 kleine gezelschappen achtergebleven. Weliswaar is dan verreweg 

 de grootste menigte al geruimen tijd vertrokken, doch kan men in 

 zulke gevallen toch niet van enkele toevaUige achterblijvers spreken. 

 Ook dit najaar zag ik in de eerste Novemberdagen een vluchtje 

 rondom den toren van Oost-Kapelle (Z.) Zeilen, welke vogels bij 

 nadere beschouwing alle in het eerste levensjaar bleken te zijn, 

 jongen dus, die wellicht op den algemeenen dag van vertrek nog 

 niet tot de groote reis in staat waren geweest. Zou hierin soms 

 de oorzaak van dat late achterblijven gezocht moeten worden? De 

 zomer van 1916 kenmerkte zieh immers door buitensporig veel en 

 koud regenweêr, zöö zelfs, dat met Pinksteren vele zwaluwen van 

 honger en eilende moesten omkomen. Op den zolder van een heeren- 

 huis bij Oost-Kapelle lagen in die dagen niet minder dan 6 oude 

 voorwerpen dood onder de nesten. Ook geheele broedsels gingen 

 daardoor te gronde, als gevolg waarvan er nog zeer laat in 't seizoen 

 nieuwe legsels werden uitgebroed en grootgebracht, welke laatste 

 broedsels 't aanzijn moeten hebben gegeven aan vogels, die onmo- 

 gelijk op tijd reisvaardig kunnen zijn geweest. 



IL 



Een Walchersche boer vertelde mij, dat hij eens een woudduif 

 van 't nest schoot. Den volgenden dag zat er wederom een duif 

 op 't nest, die 't zelfde lot onderging. Met deze beide vogels meende 

 de schutter duif en doffer te hebben buitgemaakt, maar men stelle 

 zieh 's mans verwondering voor, toen er den derden dag opnieuw 

 een woudduif op 't zelfde nest te broeden zat. Wellicht zou dit 

 spelletje zieh nog eenige malen herhaald hebben, als niet met 't derde 



